Purwaning Dumadi 32:3-21; Jabur 139:13-18; Wahyu 14:12-20 SABAR LAN MANTEP “Kang prelu ing kene yaiku sabar mantepe para suci, kang padha ngantepi pepakoning Allah lan pracaya marang Gusti Yesus” (Wahyu 14:12) Wonten pekewed ingkang mboten saged dipun endhani lan kedah dipun adhepi. Wonten ugi pakewet ingkang awit saking patrap tumindaking manungsa piyambak, karana mboten wonten putusan ingkang kapendhet. Prakawising gesang mboten saged sumingkir saking lampahing gesang manungsa. Ngadhepi bab punika mbetahaken kasabaran saha kamantepan. Kasabaran karaos gampil katindakaken, nalika gesang lumampah cocok kaliyan punapa ingkang sampun karancang, mboten mrangguli pepalang. Samangke kita gesang ing kamajenganing jaman ingkang ngedap-edapi, sadaya kelampah kanthi cepet, sarwa gampil, ndadosaken manungsa sami kemrungsung, mboten sabar. Nalika manungsa nembe ngalami panandhang, tumunten manungsa nguda raos badanipun piyambak, kanthi tembung “Ngantos dumugi kapan anggen kula kedah sabar?” Sabar punika wonten watesipun! Ing ayat nats kita, Rasul Yokanan paring pepenget: “Kang prelu ing kene yaiku sabar mantepe para suci, kang padha ngantepi pepakoning Allah lan pracaya marang Gusti Yesus” Sanajan wonten bab ingkang nggegirisi ing salebeting tetingalanipun Rasul Yokanan ingkang kapratelakaken, para tiyang pitados minangka umat kagunganipun Gusti Allah mboten prelu ajrih. Ananging kedah kanthi sabar lan mantep pitados dhumateng Gusti Allah. Para tiyang pitados temtu ngraosaken kasantosan lan panglipuran, awit Gusti Allah kagungan panguwaos. Gusti Allah ingkang ngayomi temah ayem lan tentrem. Pramila sumangga, manawi kita ngalami pepeteng, panandhang, kasangsaran, kita ngayom dhumateng Gusti Yesus, lan kanthi sabar nglampahi ngadhepi prekawis ing gesang. Kita sampun katebus saking panguwaosing dosa lan iblis sampun kawon. Mila kanthi sabar lan mantep lumampah tumuju dhateng gesang ing jaman kalanggengan sesarengan kaliyan Sang Kristus. I*PS
Ahad, 23 Juli 2023 Minggu Limrah XII
Purwaning Dumadi 28:10-19a; Jabur 139:1-12, 23-24; Rum 8:12-25; Mateus 13:24-30, 36-43 DADOS PUTRANIPUN GUSTI ALLAH “Awit kowe padha ora nampani rohing pangawulan kang njalari kowe dadi wedi maneh, nanging kowe wis padha nampani Sang Roh kang njalari kowe dadi putrane Gusti Allah. Marga saka Roh iku kita banjur padha nyebut: Abba, Rama!” (Rum 8:15) Tata cara gesang Kristiani ingkang seyektos inggih punika nalika gesangipun tiyang Kristen katuntun dening Sang Roh Suci. Roh Suci punika kaparingaken dhateng para tiyang pitados supados imanipun dhumateng Sang Kristus saya tuwuh ngrembaka, lan saya kiyat kangge nindakaken dhawuhipun Gusti Allah. Ananging menawi tiyang punika mboten katuntun dening Sang Roh Suci, mila rohing manungsa mboten nggadhahi kasanggeman kangge nindakaken dhawuhipun Gusti Allah lan dados ringkih. Rasul Paulus nandhesaken: “… nanging kowe wis padha nampani Sang Roh kang njalari kowe dadi putrane Gusti Allah. Marga saka Roh iku kita banjur padha nyebut: “Abba, Rama!” Saking ayat punika saged kita pahami bilih tiyang-tiyang ingkang taksih kawengku ing panguwaosing iblis lan dereng purun mratobat, mboten pantes nyebat Panjenenganipun Rama. Menawi kita samangke wantun nyebat Panjenenganipun Rama, sanajan kita dereng sampurna, punika awit saking panuntuning Sang Roh Suci. Kita sampun kaluwaraken saking pangawulan, tegesipun kita mboten kabanda dening panguwaosing pepeteng malih, nanging kita sampun nampi Roh Suci lan dipun paringi kasagedan kangge nyinau Sabda Pangandikanipun Gusti Allah. Gesangipun dipun kuwaosi dening rancangan lan kersanipun Gusti, punika dados tandha menawi kita punika para putranipun Allah. Kanthi mekaten minangka para putraning Allah, kita ugi dados ahli waris kratoning suwarga. Prasetyan saha panganthinipun Gusti Allah ingkang ngekahaken lampahing gesang kita. Pangandikanipun Gusti Allah mekaten: “Lah Ingsun nunggil kalawan sira lan Ingsun bakal ngayomi marang sira ing saparan-paranira lan sira bakal Sun-ulihake, menyang ing tanah iki maneh, marga sira ora bakal Sun-tegakake, nganti Ingsun wus nindakake sabarang kang wus Sun-prastyakake marang sira” (Purwaning Dumadi 28:15). I*PS
Setu, 22 Juli 2023 Minggu Limrah XI
Pangentasan 14:9-25; Jabur 139:1-12, 23-24; Mateus 7:15-20 AJA WEDI “Nanging pangandikane Nabi Musa marang bangsa iku: Aja kuwatir, padha ditatag, lan delengen pangluwaran kang saka ing Pangeran Yehuwah, kang bakal diparingake marang kowe ing dini iki, amarga wong Mesir kang padha kokdeleng ing dina iki, iku bakal ora kokdeleng maneh ing salawas-lawase” (Pangentasan14:13) Wontenipun prakawis utawi kawontenaning gesang ingkang mboten mbingahaken, saged jalari kita was-sumelang lan ajrih. Ing kawontenan ingkang mekaten, prayogi kita enget bilih raos was sumelang sarta ajrih punika saged njalari ringkihing pengajeng-ajeng lan kapitadosan,temah tumindakipun namung nuruti pikajengipun piyambak, mboten kanthi waton ingkang leres. Bangsa Israel minangka umat pepilihanipun Gusti Allah, dipun aben-ajengaken kaliyan kawontenan gesang ingkang ndamel kuwatos lan ajrih. Kita saged nggambaraken kadospundi raos ajrih lan sumelanging umat Israel ngalami gesang ingkang ndadosaken kapitunan. Dipun ancam lan dipun padosi patinipun, kakepung dening wadyabala sang Prabu Pringon. Pengajeng-ajengipun umat Israel mboten kapasrahaken dhateng panguwaosipun Gusti Allah, kapara malah nglepataken Nabi Musa ingkang sampun mimpin umat Israel luwar saking pangawulan ing Mesir. Nanging Nabi Musa lajeng enggal-enggal ngleremaken umat Israel kanthi ngengeti pangandikanipun Gusti Allah: “Aja kuwatir, padha ditatag, lan delengen pangluwaran kang saka ing Pangeran Yehuwah, kang bakal diparingake marang kowe ing dina iki, amarga wong Mesir kang padha kokdeleng ing dina iki, iku bakal ora kokdeleng maneh ing salawas-lawase”. Mbok bilih wekdal samangke kita ugi nembe ngalami gesang ingkang kebak ing panandhang, momotan ingkang awrat, rumaos mboten wonten margi malih, pengajeng-ajeng sampun sirna. Kita ajrih, kuwatos, benget, ing wusanipun nglepataken kawontenaning gesang, piyandelipun saya ringkih, pamawasipun mokal menawi wonten margi kangge luwar. Sumangga kita tansah sinau kangge sumarah, nggadhahi pengajeng-ajeng lan pitados kanthi temen dhumateng Gusti Allah, Pitados dhateng Sang Kristus. Panjenenganipun ingkang nganthi sarta ngayomi kita srana panguwaosipun. I*PS
Jemuwah, 21 Juli 2023 Minggu Limrah XI
Yehezkiel 39:21-29; Jabur 139:1-12, 23-24; Ibrani 6:13-20 JANGKARING PENGAJENG-AJENG “Dene pangarep-arep iku minangka jangkaring nyawa kita kang kukuh lan santosa, kang wis ditibakake tekan saburining gubah” (Ibrani 6:19) Manungsa ingkang gesang ing donya punika kadosdene baita ing saktengahing samudra. Sinten ingkang mboten rumaos ajrih nalika ngadhepi prahara ageng ing samudra? Ombak ageng lan angin ingkang banter saged dados jalaran baita punika kerem. Mila nalika dumados kawontenan ingkang kados punika, jangkar ingkang wonten ing baita kedah kaandhapaken ngantos dumugi dhasaring samudra. Ancasipun supados baita punika mboten kintir kabekta ing ombak lan kerem. Sanadya jangkar punika ukuranipun langkung alit katimbang baitanipun, nanging migunani sanget tumrap baita. Pangajeng-ajeng dhumateng Gusti Allah punika ibarat kadosdene jangkar. Jangkaring pengajeng-ajeng njalari manungsa, para tiyang pitados saged tatag, teteg, saha tanggon ngadhepi prahara pacobaning gesang. Gusti Allah punika tansah netepi prasetyanipun. Panjenenganipun mboten nate cidra. Nalika umat Israel sawetawis dangu gesang ing pambuwangan, Gusti Allah paring prasetya: ”Ing kono banjur bakal padha sumurup, manawa Ingsung iki Yehuwah, Allahe, kang mbekta menyang ing tanah pambuwangan ing satengahe para bangsa lan kang nglempakake maneh ana ing tanahe tuwin kang ora marengake siji bae keri ana ing kana. Ingsun ora nutupi pasuryaningSun maneh tumrap wong-wong iku, samangsa Ingsun ngesokake RohingSun marang turune Israel. Mangkono pangandikane Pangeran Yehuwah” (Yehezkiel 39:28,29). Punapa kita kanthi temen mapanaken pangajeng-ajeng kita dhateng Gusti Allah? Ngantu-ngantu inggih punika cihnaning kasanggeman iman kapitadosan saha pengajeng-ajeng dhumateng Gusti Allah ingkang paring prajanji. Mila sampun ngantos kita mbudidaya uwal saking sawerning reribed mawi cara kita piyambak, ananging manut ing pangrehing Roh Suci. Mekaten ugi sampun ngantos nilaraken pengajeng-ajeng kita wonten ing Sang Kristus. Pangajeng-ajeng punika ingkang dados jangkaring nyawa kita, ingkang badhe ngrimat lan ngreksa kita temah kiyat ngadhepi ombaking gesang. I*PS
HLUN GKJ 2023 Dirayakan Meriah di Stadion Manahan Surakarta
Surakarta, 20 Juli 2023 – Hari ini, Kamis, di Stadion Manahan Surakarta, digelar acara spesial Hari Lanjut Usia Nasional (HLUN) Adiyuswa seSinode GKJ (Gereja Kristen Jawa). Acara yang dihadiri oleh lebih dari 12.000 adiyuswa ini berlangsung meriah dan mengambil tema “Tinta Emas” untuk mewakili semangat dan karya mereka yang berpenuh persembahan. Tema “Tinta Emas” dipilih untuk mewakili kejayaan dan keindahan yang telah ditorehkan oleh adiyuswa GKJ sepanjang hidup mereka dalam berbagai bidang pelayanan dan pengabdian. Semangat mereka dalam terus bersemangat berpelayanan terlihat jelas dalam antusiasme besar mereka untuk menghadiri acara ini. Banyak adiyuswa yang bahkan berangkat sejak dini hari untuk memastikan tidak melewatkan momen bersejarah ini. Acara ini menjadi lebih spesial dengan kehadiran Gubernur Jawa Tengah, Ganjar Pranowo, yang hadir untuk memberikan apresiasi dan ucapan selamat kepada seluruh adiyuswa GKJ yang merayakan hari lanjut usia mereka. Gubernur Ganjar, dalam pidatonya, mengapresiasi peran serta adiyuswa dalam membangun masyarakat dan memberikan inspirasi bagi generasi muda. Puncak acara diramaikan oleh atraksi Punokawan dan pesinden Elisha yang tampil memukau dengan seni pertunjukan khas Jawa. Seluruh hadirin terpukau oleh kepiawaian mereka dalam menghidupkan nuansa kebudayaan Jawa yang kaya dan memikat. Selain hiburan, acara HLUN GKJ 2023 juga diisi dengan berbagai rangkaian kegiatan yang bertujuan untuk mempererat tali silaturahmi antara adiyuswa seSinode GKJ. Di antaranya, ada sarasehan, pertunjukan kesenian, serta lomba-lomba tradisional yang semarak. Dalam momen yang penuh sukacita ini, berbagai harapan dan doa baik dari para adiyuswa, keluarga, hingga komunitas gerejawi disampaikan untuk kebahagiaan dan kesehatan jasmani serta rohani mereka. Semoga semangat dan dedikasi adiyuswa dalam berpelayanan tetap terus membara dan menginspirasi banyak orang di usia yang semakin mengkilat seperti tinta emas. Kegiatan HLUN GKJ 2023 berhasil menjadi momen bersejarah yang akan dikenang oleh seluruh adiyuswa seSinode GKJ. Dengan penuh rasa syukur, mereka menyambut hari spesial ini dengan doa dan harapan agar Tuhan senantiasa memberkati perjalanan hidup mereka yang terus bersemangat dalam pelayanan dan kasih-Nya.
Kemis, 20 Juli 2023 Minggu Limrah XI
Yesaya 44:1-5; Jabur 139:1-12, 23-24; Ibrani 2:1-9 SIH NUGRAHANIPUN GUSTI “Sabab Ingsun bakal ngesokake banyu ing tanah kang ngelak, lan udan deres ing panggonan kang garing. Ingsun bakal ngesokake RohingSun ing sirahe turunira, lan berkahingSun marang anak-putunira” (Yesaya 44:3) Miturut elmu kesehatan, manungsa punika saged gesang tanpa toya utawi nahan raos ngelak punika, dangunipun namung watawis tiga dumugi gangsal dinten kemawon. Saged nahan raos luwe, mboten nedha ngantos kirang langkung wolung wulan, ananging taksih ngunjuk toya. Bab punika nelakaken bilih manungsa lan sadaya titah ingkang gesang punika mboten saged gesang tanpa toya. Menawi manungsa kajasmanen saestu mbetahaken toya kangge gesang, langkung-langkung manungsa karohanen kita saestu mbetahaken toyaning gesang ingkang saged maringi raos lega saking ngelak lan ngorong. Sabdanipun Gusti Allah wonten ing kitab Yesaya 44:3 nelakaken: “Sabab Ingsun bakal ngesokake banyu ing tanah kang ngelak, lan udan deres ing panggonan kang garing. Ingsun bakal ngesokake RohingSun ing sirahe turunira, lan berkahingSun marang anak-putunira”. Gusti Allah paring prasetya dhateng umat kangunganIpun, sanajan saperangan ageng umat Israel ing jamanipun nabi Yesaya dados bangsa ingkang mbalela dhumateng Gusti Allah, ananging Panjenenganipun tetep ngesokaken berkahipun dhateng umatipun. Gusti Allah ngersakaken manungsa sami mratobat temah kapulihaken. Lumantar nabi Yesaya, Gusti Allah mratelakaken bilih badhe dumugi titi wancinipun Roh Suci kaesokaken. Gusti Allah lumantar pakaryanipun Sang Kristus sampun maringi karahayon, kawilujengan tumrap manungsa dosa ingkang mratobat. Lan Sang Roh Suci ingkang nuntun para tiyang pitados nuju dhateng kasampurnan pakaryanipun. Kadospundi anggen kita sami nanggapi sih kanugrahanipun Gusti? Kita kaengetaken dening sabdanipun Gusti wonten serat Ibrani 2:1; “Marga saka iku kita kudu luwih tliti anggon kita nggatekake apa kang wus kita rungu, supaya kita ora kentir katut ilining banyu”. Sumangga kita tansah setya tuhu lan bekti dhateng Gusti Allah, sumarah sarta pitados dhumateng Sang Kristus, temah kita tansah kasantosakaken lan nampi karahayon. I*PS
Rebo, 19 Juli 2023 Minggu Limrah XI
Obaja 1:5-21; Jabur 142; Mateus 13:10-17 SUMEREP LAN MIRENG KANTHI PRAYOGI “Nanging rahayu mripatmu, jalaran bisa ndeleng lan kupingmu, amarga bisa krungu” (Mateus 13:16) Saestu prihatos manawi mripat kita mboten saged ningali lan talingan kita mboten saged mireng. Wonten ing wekdal samangke kathah tiyang ingkang sami sambat menawi netranipun blawur. Kadosta, kagem tiyang sepuh wonten katarakipun, tiyang ingkang kedangon anggenipun ngadhep komputer utawi HP. Kapara wonten ingkang wiwit lair mboten saged sumerep. Sadaya tiyang badhe rumaos bingah lan ngraosaken kabegjan ingkang ageng, samangsa netranipun punika sehat lan saged sumerep kanthi cetha lan sae. Netra saestu nggadhahi paedah ingkang ageng wonten ing gesanging manungsa. Mekaten ugi talingan ingkang saged mireng kanthi cetha. Ing waosan kita wekdal punika Gusti Yesus ngandika: “Nanging rahayu mripatmu, jalaran bisa ndeleng lan kupingmu, amarga bisa krungu” Pangandikanipun Gusti Yesus punika sayektosipun kangge mratelakaken bilih para sakabatipun minangka tiyang ingkang rahayu, karana saged sumerep kanthi nyata pakaryanipun Gusti Yesus ingkang kinanthenan mukjijat. Kajawi para sakabat ingkang saged sumerep, tiyang kathah ugi saged ningali lan mirengaken piwucalipun Gusti Yesus ingkang kebak ing panguwaos, kasebat minangka tiyang ingkang rahayu. Awit saged ningali lan mireng sacara langsung saking Gusti Yesus, bab gesang ing donya lan gesang ingkang langgeng. Minangka para tiyang ingkang pitados dhateng Gusti Yesus, sumangga kita ngaturaken panuwun awit sih-katresnan lan sih kamirahanipun, ingkang sampun kita raosaken wonten ing gesang kita. Sumangga kita temen-temen ngupados kangge martosaken pakaryanipun Gusti Yesus. Temahan sadaya tiyang saged mirsani lan mireng bab karahayon ingkang saking Gusti Yesus. Kitab Obaja ayat 15 mratelakaken: ”Amarga wus cedhak dinane Sang Yehuwah kang tumempuh marang sakehe umat, sira bakal diwales padha kaya kang dadi panggawenira, panggawenira bakal bali nampik marang sira dhewe”. I*PS
Slasa, 18 Juli 2023 Minggu Limrah XI
Yeremia 49:7-11; Jabur 142; Efesus 4:17-5:2 NILAR KAMANUNGSAN LAMI INGKANG KEBAK ING DOSA “Awit kowe wus krungu bab Panjenengane lan nampani piwulang ana ing Panjenengan manut kayekten kang satuhu ana ing Gusti Yesus, yaiku manawa kowe, ing bab lakumu kang biyen, kudu ngrucat kamanungsan lawas, kang nemahi rusak awit saka anane hawa-nepsu kang nasarake” (Efesus 4:21,22) Kathah tiyang namung remen nuntut hak lan ewed kangge atur panuwun sarta mboten purun netepi kuwajibanipun. Gesang sapikajengipun piyambak, mboten mreduli tiyang sanes, ngandhem sengit, brangasan, tumindak awon. Tiyang ingkang kados mekaten, tegesipun taksih kawengku ing gesang lami, dereng uwal saking dosa. Sabab piyambakipun taksih abdining dosa. Ananging tiyang ingkang sampun nampi Sang Kristus minangka Gustinipun, ateges piyambakipun sumanggem nyalibaken, ngubur saha nyingkur kamanungsan laminipun. Lan sampun mboten ngabdekaken dirinipun dhateng dosa lan gesang lami malih. Saben tiyang ingkang badhe ngetut wingking Gusti Yesus, sowan ing ngarsanipun, kedah nilaraken kamanungsan lami, inggih punika bab-bab ingkang dados pepalang tiyang nampi berkah, sih katresnan, lan sih rahmatipun Gusti Allah. Kados ta raos gumunggung, mboten sabar, kumeren, mboten setya sarta nguja hawa nepsu kadonyan. Minangka manungsa anyar ing Sang Kristus, kita kedah purun atur pangapunten, andum katresnan, ngunjukaken panuwun ing sadengah kawontenan. Rasul Paulus ngengetaken pasamuwan, lumantar serat Efesus 4:21,22: ”Awit kowe wus krungu bab Panjenengane lan nampani piwulang ana ing Panjenengane manut kayekten kang satuhu ana ing Gusti Yesus, yaiku manawa kowe, ing bab lakumu kang biyen, kudu ngrucat kamanungsan lawas, kang nemahi rusak awit saka anane hawa-nepsu kang nasarake”. Rasul Paulus nandhesaken bilih gesanging para pitados punika kedah wonten ewah-ewahan, kaanyaraken, katitahaken malih wonten ing Sang Kristus Yesus. Sumangga kita ingkang sampun dados titah ingkang anyar wonten Sang Kristus punika tansah tumintak becik, temah saged mujudaken citranipun Allah. I*PS
Senen, 17 Juli 2023 Minggu Limrah XI
Mikha 1:1-5; Jabur 142; I Tesalonika 4:1-8 GESANG ING KASUCEN “Awit Gusti Allah anggone nimbali kita iku ora supaya alaku rusuh, nanging supaya nindakake apa kang suci” (I Tesalonika 4:7) Satunggaling bab ingkang linangkung aji tumrap manungsa inggih punika menawi manungsa katimbalan lan kaagem dening Gusti Allah, kangge mujudaken rancanganipun Gusti Allah. Awit manungsa katitahaken kangge nindakaken ingkang dados karsanipun Gusti Allah. Kadosdene satunggaling alat ingkang dipun ginakaken kangge ancas tujuan ingkang mulya, tiyang ingkang kaagem dening Gusti Allah, kedah gesang ing kasucen. Saya resik lan suci gesangipun tiyang, mila piyambakipun sangsaya dipun agem dening Gusti Allah minangka pirantosipun. Gesang ing kasucen ateges gesang wonten ing pakaryanipun Sang Kristus. Lumantar seda lan wungunipun Gusti Yesus, manungsa ingkang dosa kasucekaken lan kaapunten dosanipun. Tiyang ingkang sampun kasucekaken dening rahipun Sang Kristus kaatag supados dados pribadi ingkang mboten tumindak dosa malih. Nalika gesangipun manungsa mrangguli saha ngadhepi maneka warni prakawis, punika dados pirantos kangge kadiwasanipun. Punika minangka proses ngudi kasucen ingkang kedah dipun alami dening saben tiyang pitados sacara nyata. I Tesalonika 4:7 nelakaken: ”Awit Gusti Allah anggone nimbali kita iku ora supaya alaku rusuh, nanging supaya nindakake apa kang suci”. Awit saking punika sinten kemawon ingkang nampik timbalan punika, ateges nampik Gusti Allah ingkang sampun maringaken Rohipun dhateng kita. Pramila sumangga kanthi eklas lan setya tuhu, kita masrahaken gesang kita dipun agem dening Gusti Allah. Kita sumadya dipun sucekaken, kapisahaken saking jagad punika. Dados seksinipun Gusti ing satengahing donya ingkang kebak dosa, kanthi mbabar gesang ing katresnan, kayekten, saha kasucen. Gesang minangka para pendherekipun Sang Kristus. I*PS
Ahad, 16 Juli 2023 Minggu Limrah XI
P. Dumadi 25:19-34; Jabur 119:105-112; Rum 8:1-11; Mateus 13:1-9, 18-23 MBOTEN WONTEN PAUKUMAN MALIH “Sang Roh, kang paring urip, wus ngluwari kowe kabeh ana ing Sang Kristus, saka angger-anggering dosa lan angger-anggering pati” (Rum 8:2) Wonten ing serat Rum, kita saged maos lan sumerep wonten kalih karajan ingkang kalandhesaken ing pranatan utawi angger-angger ingkang lelawanan. Sepisan, angger-angger ing karajaning iblis. Inggih punika angger-angger ingkang njalari dosa lan pejah. Kaping kalih, angger-angger wonten ing Kratoning Allah. Inggih punika angger-anggering Roh ingkang maringi gesang wonten ing Sang Kristus. Samangke kita mboten kawengku malih ing panguwaos lan angger-anggering iblis. Ananging sampun kaluwaran saking panguwaosing iblis, tumuju dhateng Kratoning Allah utawi Kratoning Swarga. Bab punika dumados amargi kita sampun kasucekaken lumantar rahipun Gusti Yesus. Kita sampun sinengker lan katimbalan supados gesang kita kagem Panjenenganipun. Supados sangsya bakuh lan sangsaya kiyat anggen kita lumampah ing margining karahayon, kita kedah tansah sinau bab pangandikanipun Gusti Allah. Sabdanipun Gusti Allah punika dados dilah saha oboring gesangipun tiyang pitados. Lan punika kita tanggapi kanthi prasetya ngestokaken sabdanipun Gusti Allah. Kadosdene sang pemazmur mratelakaken: “Pangandika Paduka punika dilah wonten ing ngajengipun suku kawula, sarta pepadhanging margi kawula. Kawula sampun supaos, saha kawula badhe netepi, badhe ngestokaken sarak-sarak paduka ingkang adil” (Jabur 119:105,106). Kadospun pundi patrapipun ing gesang kita, minangka wujud raos sokur anggenipun sampun nampi gesang lan sih rahmatipun Gusti Allah? Temtunipun kita kadosdene pasiten ingkang becik kangge tuwuhing wiji ingkang kasebar inggih punika Sabdaning Allah. Gusti Yesus sampun paring pangandika: “Nanging kang kasebar ing lemah becik iya iku wong kang ngrungokake pangandika lan mangreti, mulane iya banjur metu wohe, ana sing tikel satus, ana sing tikel sawidak, ana sing tikel telung puluh” (Mateus 13:23). I*PS