Yesaya 25 :20-25; Jabur 67; Wahyu 15: 1-4 GUSTI ALLAH NYUNARI KITA KALAWAN WEDANANIPUN“Gusti Allah muga paring sih-rahmat lan berkah marang kita,Panjenengane muga karsaa nyunari kita kalawan wedanane.”(Jabur 67:2) Kapitadosan bab panganthi tuwin berkahipun Gusti punika bab ingkangwigati tumrap tiyang pitados. Gusti ingkang nitahaken, ngrimati lan ngayomigesangipun manungsa punika nandhesaken panguwaosipun ingkang mengkusamukawis ing jagad punika. Manungsa minangka makhluk sosial ugi mbetahakentiyang sanes ing gesangipun. Tiyang sanes punika saged dados lantaraningpitulungan, pangayoman lan panganthinipun Gusti Allah, sumbering kakiyatanlan berkah.Jabur 67 nedahaken kados pundi panguwaosipun Gusti tumrap jagadpunika ingkang nglangkungi panguwaosipun bangsa-bangsa. Gusti kagunganpanguwaos mangun lan ngruntuhaken sadaya bangsa ing jagad punika.Sampun limrahipun kita ngucap sokur dhateng Gusti awit kita tasih wontening jagad punika. Karsanipun Gusti punika ingkang ndadosaken kita tansahgesang ing jagad punika. Kaadilanipun Gusti tumrap sadaya bangsa tansahwonten satemah para bangsa saged surak-surak ing asmanipun Gusti. Jabur67 punika ngatag kita supados saged ningali katresnan lan berkahipun Gustitumrap kita sadaya. Gusti tansah nyunaraken cahyaning wedananipun tumrapkita, tiyang pitados, dados gambaran panganthinipun Gusti ingkang nyata.Minangka makluk sosial, gesang kita mesthi dipunabenajengaken kaliyangesang sesarengan ing bangsa Indonesia. Ing sasi Agustus punika kitangriyayakaken kamardikaning bangsa Indonesia. Namung awit berkah sakingGusti kita saged mardika saking penjajahan. Puji sokur dhateng Gusti, awitberkah punika. Ngupadi sesarengan bab sadaya ingkang saged ndhatengakenberkah tumrap Indonesia dados tanggel jawab kita sadaya. Gusti nyunarakencahyaning wedananipun ugi tumrap bangsa Indonesia. PanganthinipunGusti punika ingkang nyagedaken kita nindakaken tumindak ingkang saekangge kemajengan bangsa lan nagari Indonesia. Mugi Gusti tansah mitulungikita sadaya. |*YCK

Ayub 36:24-33; Jabur 18:1-19; Mateus 8:23-27 SAREH ING SATENGAHING PRAHARA“Dumadakan ana prahara ing sagara kono, praune nganti ketungkebaning ombak, nanging Gusti Yesus sare.” (Mateus 8:24) Ing kawonten nggegirisi ingkang saged damel gesang manungsa cilaka,kathah tiyang ingkang ngraosaken ajrih lan semplah. Raos ajrih lan semplahasring damel kawontenan punika sangsaya nggegirisi. Saking waosan InjilMateus 8:23-27 punika kita nampi piwulang, menawi ngraosaken kawontenaningkang nggegirisi kados prahara, kita kedah sareh ing manah. Manah ingkangsareh punika nyagedaken manungsa nglampahi tumindak ingkang wicaksana.Sareh ing manah punika dipun wulangaken dening Gusti Yesus nalika nitihprau sesarengan kaliyan para sakabatipun. Rikala semanten Gusti Yesus nembesare ing prau. Dumadakan wonten prahara. Para sakabat ingkang ugi wontening prau punika sami ajrih awit prahara punika ndadosaken prau ketungkebaning ombak. Awit para sakabat boten sagen ngendhaleni prau, lan ngraosakenajrih, para sakabat nyenyuwun supados Gusti Yesus wungu lan paring pitulungan.Beda kaliyan para sakabat ingkang ajrih, Gusti Yesus namung paringpangandika, “Yagene kowe padha wedi, heh, wong kang cupet pangandel?”Sasampunipun Gusti Yesus ngandika mekaten lajeng jumeneng lan ndukaniangin sarta seganten, lajeng sirep (ayat 26). Saking ngriku kita saged nyinaubilih kanthi sikep ingkang sareh, boten ajrih lan boten kuwatos, anangingsaestu pitados dhumateng panguwaosipun Gusti, kita badhe nampi pitulungan.Sadaya kawontenan ingkang nggegirisi mesthi saged dipunkendhaleni, lansaged kalampahan kanthi prayogi .Manah ingkang sareh ing satengahing prahara njalari kita saged namtokakenbab ingkang keah dipun lampahi, supados prakawis awrat saged rampung.Kosokwangsul, raos ajrih lan semplah malah saged ndamel kawontenansangsaya awrat lan boten saged dipunkendhaleni. Kanthi manah ingkangsareh, kita ugi saged mawas bab ingkang langkung prayogi, nindakaken ayahankanthi wicaksana, lan saged ngrampungaken prakawis awrat ing gesang kita.Gusti mesthi mitulungi. |*YCK

Purwaning Dumadi 19 :1-29; Jabur 18 : 1-19; Rum 9: 14-29 NAMPI KAADILANIPUN GUSTI“Yen mangkono, apa ang bakal kita gunem?Apa Gusti Allah ora adil? Mokal!”(Rum 9:14) Sila kaping gangsal ing Pancasila inggih punika: “Keadilan sosial bagiseluruh rakyat Indonesia”. Sila punika mratelakaken bilih kaadilan prayogidados dhasar tumrap gesangipun bangsa Indonesia, sae punika para pamimpindalah warganing negari. Kanyatanipun boten gampil manggihi tiyang ingkangsaestu adil. Kathah prekawis lan kapentingan ingkang saged njalari tiyangboten tumindak adil ing gesanganipun.Ingkang prayogi dados pathokan ing bab kaadilan punika Gusti Allahpiyambak. Gusti dipun sebat ingkang Maha Adil awit pancen kaadilanipunGusti punika sampurna tumrap gesang manungsa dalah titah sanesipun.Rasul Paulus paring piwulang dhateng pasamuwan ing kitha Rum babkaadilanipun Gusti. Gusti mesthi netepi kaadilan tumrap para tiyang pitados.Ingkang asring kalampahan inggih punika manungsa boten saged mawaskaadilanipun Gusti. Kawontenaning manungsa punika dipun watesi kaliyanwekdal. Mila, manungsa dereng temtu saged ningali pakaryanipun Gusti kanthisawetahipun. Kaadilanipun Gusti punika nglangkungi wekdaling manungsaingkang winates punika. Gusti Allah kepareng miji bangsa Israel punika wujudingkaadilanipun Gusti. Nampi lan yakin ing kaadilanipun Gusti punika dadosprakawis ingkang wigati supados pakaryanipun Gusti saged kalampahaming gesanging manungsa.Kita sami taksih gesang dumugi ing wekdal punika ugi awit kaadilanipunGusti. Piwucalipun Gusti saged kita tampi ing wekdal punika, ugi karanakaadilanipun Gusti, ingkang ngungkuli wekdal lan papan. Minangka tiyangpitados, kita katimbalan dados paseksi bab kaadilanipun Gusti ingkang tansahwonten ing jagad punika. Sinaosa sacara kajasmanen kita ugi rumaos derengsaged ningali kaadilan ing nagari kita, ananging kanthi kapitadosan kitadhumateng Gusti, kaadilan ing nagari punika mesthi badhe kalampahan kanthisampurna. Mugi kita tansah kaparingan kasagedan nindakaken ayahan lantanggel jawab kita ing negari punika, satemah dados berkah tumrap bangsalan nagari Indonesia, lan kaadilanipun Gusti badhe kalampahan. Gusti mesthimitulungi. |*YCK

Purwaning Dumadi 7:11-8:5; Jabur 18:1-19; 2 Petrus 2:4-10 DADOS TIYANG MURSID“Dadi tetela, manawa Pangeran mirsa carane ngentasake wong mursidsaka ing godha rencana” (2 Petrus 2:9a) Manungsa punika mesthi gadhah pilihan ing gesangipun. Pilihan ing gesangpunika sesambetan kaliyan bab ingkang sae utawi awon. Pilihan ingkang saepunika dipundhasari kanthi krenteg sumadya nindakaken dhawuhipun GustiYesus. Kosokwangsul, pilihan ingkang awon punika cengkah kaliyan kersanipunGusti. Tiyang ingkang nindakaken dhawuhipun Gusti dipun sebat tiyang ingkangmursid. Tiyang ingkang lumawn dhumateng Gusti punika dipunsebat tiyangingkang lamis. Gesang minangka tiyang mursid asring katingal langkungangel tinimbang gesangipun tiyang lamis ingkang langkung gampil. Punikadados tantangan tumrap tiyang ingkang ndherek Gusti Yesus.Ing Kitab Suci kaserat kados pundi awrating gesangipun Nuh nalika kathahtiyang ingkang sami tumindak awon. Mekaten ugi gesangipun Lot lan brayatipunnalika gesangipun tiyang ing kitha Sodom lan Gomora sami nasar. Nuh lanLot punika tuladha kangge kita, awit saged njagi kamursidan ing gesangmurih tetep setya dhateng Gusti, satemah Nuh lan Lot saged gesang rahayunalika jagad punika dipunukum dening Gusti.Seratipun Rasul Paulus ugi ngengetaken kita bilih wonten wekdalipunpara nabi lan guru palsu badhe sami dumugi. Para nabi lan guru palsu punikabadhe mulang bab ingkang cengkah kaliyan piwucalipun Gusti. Sinaosa katingalsekeca lan gampil dipun tindakaken, nanging boten badhe ndhatengaken gesanglanggeng. Rasul Petrus ugi paring paseksi supados tiyang-tiyang pitados tetepsetya nindakaken dhawuhipun Gusti, sinaosa awrat anggenipun nglampahi.Gusti badhe paring karahayon tumrap tiyang ingkang mursid.Ing wekdal samangke langkung gampil tiyang nampi piwulang-piwulangsaking jagad punika. Lumantar media sosial sadaya bab ingkang wonten ingjagad punika saged dipuntingali. Sarana mekaten tiyang pitados saged kecalankapitadosanipun dhateng Gusti, awit wonten piwulang-piwulang ingkangbeda. Kita pancen dipunparingi kamardikan kangge namtokaken pilihan inggesang. Ananging kita kaatag tansah namtokaken pilihan ingkang cundhukkaliyan karsanipun Gusti Yesus. Kanthi gesang dados tiyang ingkang mursid,kita badhe kaparingan gesang langgeng. Gusti berkahi kita sadaya. |*YCK

I Para Raja 19:9-18; Jabur 85:8-13; Rum 10:6-15; Mateus 14:22-33 AYEM WONTEN ING GUSTI“Nanging tumuli padha dipangandikani dening Gusti Yesus:“Padha dienak atimu! Iki Aku, aja wedi!” (Mateus 14:27) Gesanging manungsa saged dipun gambaraken kados tiyang ingkangnembe kekesahan. Anggenipun kekesahan, kita saged mawon mlampah, numpaksepeda, motor, mobil, kapal utawi pesawat. Temtunipun saben tiyang gadhahpangajeng-ajeng bilih sadaya ingkang dipun tumpaki punika aman. Ananging ingkasunyatanpun, saged kemawon kalampahan kadadosan ingkang beda kaliyanpangajeng-ajeng kita. Kathah bab ingkang saged mawon saged kedadosannalika kita kekesahan. Prekawisipun saged saking dhiri kita piyambak, sakingtiyang sanes, saking kendaraan ingkang dipun tumpaki, cuaca, lan sanesipun.Pakaryanipun Gusti ingkang ngedab-ebadi nembe mawonn kalampahaninggih punika paring tedha dhateng tiyang cacah 5000. Gusti Yesus paringdhawuh supados para sakabatipun sami sami mangka dhateng sabrangingseganten. Tumraping para sakabat ingkang padamelanipun dados juru amekiwak, nyabrang ing seganten punika bab ingkang limrah lan biasa dipun lampahi.Ing wekdal punika Gusti Yesus taksih wonten ing dharatan lan paring dhawuhsupados tiyang kathah sami wangsul dhateng panggenanipun piyambak-piyambah. Sasampunipun tiyang kathah sami kesah, Gusti Yesus mligekakenwekdal kangge ndedonga. Dene ing wekdal punika prau ingkang dipuntumpakidening para sakabat punika montang-manting katempuh ing ombak. GustiYesus mirsa para sakabat ingkang sami ajrih ing satengahing ombak ingkangnggegirisi, lajeng tindak ing seganten. Para sakabat ingkang saderengipunsampun ajrih awit kawontenan ing tengah-tengahing saganten, sangsayaajrih awit ningali tiyang ingkang mlampah ing seganten, lan para sakabatmawas punika memedi. Ananging Gusti Yesus ngandika, “Padha dienakatimu! Iki Aku, aja wedi!” Sasampunipun para sakabat mireng swantenipunGusti Yesus, lajeng sadaya saged ayem batosipun, lan ombak ingkangnggegirisi tumunten mandheg.Ayem lan tentrem punika bab ingkang baken ingkang badhe kita raosakennalika kita ndherek Gusti Yesus. Raos ajrih ndadosaken kita tebih saking Gusti,awit dadosaken kita kesupen bilih Gusti punika sae lan bakal mitulungi kita.Pramila, sampun ngantos ajrih, ing sadaya kawonten tansah sumendhe ingGusti lan pitados bilih Gusti mesthi mitulungi. Raos ayem lan tentrem dadosakenkita sangsaya ngraosaken kasaenanipun Gusti Yesus. |*YCK

I Para Raja 18:41-46; Jabur 85:8-13; Mateus 16:1-4 PAHAM MAOS PRATANDHA“Nanging paring wangsulane Gusti Yesus: “Manawa sore langite katonabang sumulak, kowe kandhamu: Iki bakal terang, sarta esuk, manawalangite katon abang surem, kandhamu: Iki dina ora becik. Kowe bisambedakake rupaning langit, nanging tandha-tandhaningjaman ora ngerti.” (Mateus 16:2-3) Para among tani sami mangertos kapan wekdal ingkang sae kanggenanem winih ing pategalan. Ing mangsa rendheng, para among tani badhenanem winih ingkang saged tuwuh ing mangsa rendheng, mekaten ugi ingmangsa ketiga. Kanthi mekaten badhe ngasilaken panenan ingkang migunani.Ing gesang padintenan kita ugi kedah mangertos bab punapa ingkang dipunbetahaken kangge ngadhepi rupi-rupi kawontenan.Mangertos bab pratandha ugi saged dipuntindakaken ing sadaya kawontenan.Ing kawontenan pribadi, saged mangertosi raos-pangraosipun tiyang sanes.Ing kawontenan politik ugi saged dipun agem mangertosi bab kebijakan-ipun para pemimpin nagara, lan sanes-sanesipun. Prakawis mekaten punikaingkang dipun agem kaliyan Gusti Yesus kangge melehaken para tiyangFarisi lan Saduki ingkang sumadya nyoba dhateng Panjenenganipun. GustiYesus pirsa bilih para tiyang Farisi lan Saduki punik sami mangertosi babtandha-tandah ing alam. Dadosa ing bab padhanging langit utawi ing babsanesipun. Para tiyang Farisi lan Saduki punika tiyang-tiyang ingkang kapijisatemah saged nggadhahi kalenggahan. Ananging magepokan kaliyanpiwulangipun Gusti Yesus lan kawontenan sosial ing mangsa punika, paratiyang Farisi lan Saduki punika boten purun ngakeni Gusti Yesus minangkaGusti ingkang saged ndhatengaken tandha-tandha ilahi. Para tiyang kasebatnyuwun pratandha punika tujuanipun kangge ndhawahaken Gusti Yesus.Gusti Yesus pirsa bab kasebat lan melehaken tiyang-tiyang punika.Punapa kita ugi saged mangertosi tandha-tandha ingkang wonten inggesang kita? Punapa panjenengan sumadya ngakeni bilih tandha-tandhakasebat sejatosipun saged ngatag kita nanggepi pakaryanipun Gusti ing gesangkita punika? Menawi kita purun dados tiyang ingkang peka ningali lan ngraosakentandha-tandha punika, kita ugi saged dados berkah tumraping sesami inggesang lan paladosan kita. Gusti mesthi paring pitulungan tumrap kita. |*YCK

I Para Raja 18:17-19, 30-40; Jabur 85:8-13; Lelakone Para Rasul 18:24-28 SESARENGAN LELADI“Anggone wiwit memulang kalawan kendel ana ing papan pangibadah.Nanging bareng Priskila lan Akwila krungu, Apolos banjur diajak menyanging omahe sarta diwenehi katrangan kanthi cetha lan tlitibab Margining Allah.” (Lelakone Para Rasul 18:26) Nindakaken padamelan sesarengan kaliyan tiyang sanes punika botengampil. Kita dipun abenajengaken kaliyan bab sikep ingkang kedah andhapasor, purun nampi kawontenan gesang tiyang sanes, lan ugi sikep ingkangpurun mangertos lan nampi kakirangan dhiri pribadi. Sumadya nyingkirakenego pribadhi lan sangkul-sinangkul ngasilaken bab ingkang prayogi. Ananging,ing salebeting paladosan ing greja, taksih kathah tiyang ingkang taksihnengenaken egonipun, satemah kathah tiyang ingkang bebantahan ingsalebeting paladosan. Sesarengan lelados punika langkung prayogi amrihlumampahing paladosan kagem kamulyanipun Gusti.Cariyos bab pepanggihanipun Apolos kaliyan Priskila lan Akwila ingEfesus dados tuladha kadospundi sesarengan lelados saged ndhatengakenkabingahan tumrap tiyang kathah. Apolos punika tiyang ingkang luwesanggenipun wicantenan, satemah saged ndamel kathah tiyang sami remennalika mirengaken pangandikanipun Apolos. Apolos ugi sampun mireng babGusti Yesus lan mulang bab margining Gusti, sinaosa pamawasipun derengjangkep (ayat 25). Priskila lan Akwila ingkang sampun langkung dangu manggenwonten ing kitha Efesus punika. Nalika kekalihipun mireng bab pakaryaningApolos, Priskila lan Akwila boten rumaos dipun saingi, ananing karsa leladossesarengan kaliyan Apolos. Priskila lan Akwila ngaturi Apolos ing griyanipunlan paring katrangan kanthi tliti bab marginipun Allah (ayat 26). Priskila,Akwila, lan Apolos sesarengan lelados ing Efesus. Saklajengipun Apolostindhak dhateng Akhaya lan leladi ing ngriku kanthi panyengkuyungipunpasamuwan Efesus (ayat 27).Kados pundi paladosan kita ing greja? Punapa taksih wonten pamawasingkang beda bab paladosan? Cariyos bab pepanggihanipun Apolos kaliyanPriskila lan Akwila dados tuladha tumrap kita supados kita saged sesarenganlelados kanthi sukarena, kanthi nyingkiraken ego kita. Sumangga sami ngakenidhiri kita temtu gadhah kekirangan lan kasagedanipun piyambak-piyambak.Sumangga kita sesarengan lelados kanthi tulus satemah peladosan kitadados berkah tumrap tiyang kathah.|*YCK

I Para Raja 18 :1-16; Jabur 85 : 8-13, 17-29; Lelakone Para Rasul 17 : 10-15 NAMPI PANGANDIKA KANTHI EKLASING MANAH“Wong-wong Yahudi ing kutha kono atine padha luwih becik tinimbangpara wong Yahudi ing Tesalonika, sabab padha nampani pangandikakalawan eklasing ati sarta saben dina sumurup, apa iku kabehwis bener mangkono.”( Lelakone Para Rasul 17:11) Saben tiyang pitados temtu mangertos bilih pangandikanipun Gustipunika minangka tetedhan karohanen. Ananging kasunyatanipun, boten gampilnggigah warganing pasamuwan supados sami remen kaliyan ppangandikanipunGusti. Saperangan greja ugi damel kegiatan mirunggan supados pasamuwanipunremen nampi sabdanipun Gusti. Pangajeng-ajengipun, pasamuwan ingkangremen kaliyan pangandikanipun Gusti punika purun nampi pangandika, lajengkanthi sumadya nggegilut pangandika kasebat lan saged ngraos-ngraosakenancas tujuan saking pangandika punika lan nindakaken ing gesang padintenan.Ing laku gesang martosaken Injil, Rasul Paulus asring rawuh ing papanpangibadah tiyang Yahudi. Rasul Paulus ngrembag kitab-kitab tiyang Yahudibab rawuhipun Sang Kristus. Rasul Paulus ingkang rumiyin boten pitadosbab Sang Kristus, ananging sasampunipun pinanggih kaliyan Gusti Yesus inggesangipun, Rasul Paulus dados kagungan kapitadosan bilih Yesus punikaSang Kristus. Punika ingkang dados pirembagan Rasul Paulus supadoskathah tiyang ingkang purun nampi Sang Kristus. Temtu ugi wonten ingkangnampik Rasul Paulus lan Silas ing kitha Tesalonika, satemah kedah samikesah dhateng Berea. Sami kaliyan kitha sanesipun, Rasul Paulus lan Silastumuju dhateng ing papan pangibadah tiyang Yahudi. Ananging tanggapanipuntiyang-tiyang ing Berea punika beda kaliyan tiyang ing kitha Tesalonika. Ingkitha Berea, kathah tiyang ingkang lembah manah, purun nampi pangandikanipunGusti kanthi eklasing manah, nggegilut pangandika wau, lan ing pungkasanipunpurun pitados dhumateng Gusti Yesus. Eklasing manahipun tiyang-tiyanging kitha Berea inggih punika dados wiwitaning pangandikanipun Gusti punikakatanem, karimat, lan tundhanipun saged ngedalaken woh ing pagesangan.Punapa kita ugi ndarbeni eklasing manah kangge nampi pangandikanipnGusti, dipun gegilut saha dipun tindakaken ing gesang padintenan? Kitasaged dados berkah tumrap tiyang sanes kanthi nindakaken pangandikanipunGusti ing gesang kita. Gusti tansah mitulungi kita. |*YCK

Pangentasan 16 :2-15; Jabur 78 : 1-8, 17-29; Mateus 15 : 32-39 NGUCAP SOKUR LAN ANDUM BERKAH“Sawise mangkono Panjenengane banjur mundhut roti pitu lan iwak-iwak maulan sawise caos sokur, banjut padha dicuwil-cuwil lan diparingake marangpara sakabat, sarta para sakabat padha ngedum marang wong akeh.”(Mateus 15:36) Berkah saking Gusti tansah tumrah ing gesangipun sadaya tiyang,ananging wonten tiyang ingkang dereng saged ningali berkah saking Gustipunika. Kathah tiyang ingkang sami sambat lan nggresula nalika ngraosakenprakawis ing gesangipun. Menawi punika ugi tansah dipun tindakaken deningtiyang pitados, ateges gesangipun taksih tebih saking pangucap sokur.Ing Injil Mateus 15, Gusti Yesus paring pangandika tumrap para sakabat,kados pundi caranipun supados para sakabat tansah saged ngucap sokur ingsadaya kawontenan gesang. Manah ingkang kebak welas asih ndamel GustiYesus kepareng maringi tetedhan tumrap tiyang kathah ingkang sampuntigang dinten ndherek Gusti Yesus lan mirengaken pangandikanpun. Anangingpara sakabat mangu-mangu awit kawontenanipun tiyang kathah punika.Nalika Gusti Yesus pitaken bab tetedhan ingkang dipun gadhahi para sakabatlan tiyang kathah punika, para sakabat namung saged ngaturi roti cacah pitulan ulam alit-alit sawatawis. Lajeng Gusti Yesus mundhut roti lan ulam punika,dipun cuwil-cuwil kanthi ngucap sokur, lan tetedhan punika dipun paringakenkangge tiyang kathah punika. Wonten 4000 tiyang kakung kejaba tiyang putrilan para lare. Sasampunipun sadaya nedha lan tuwuk, taksih wonten 7kranjang. Anggenipun Gusti Yesus mirsani kawontenan tiyang kathah lan ngucapsokur lan karsa paring berkah, ngatag para sakabat murih ningali kawontenangesang tiyang sanes. Tansah ngucap sokur saking punapa ingkang kitadarbeni punika dados dhasar supados kita saged andum berkahipun Gusti.Punapa kita sampun saged ningali berkah saking Gusti ingkang luber-luber ing gesang kita? Punapa kita tansah ngucap sokur awit sadaya ingkangwonten ing gesang kita? Punapa kita purun andum berkah ingkang kitatampi saking Gusti punika dhateng sesami? Sumangga kita nuladha SangKristus Yesus kanthi nindakaken sikep welas asih, tansah ngucap sokur ingsadaya kawontenan gesang, lan andum berkah saking Gusti tumrap sesamikita. Gusti tansah nganthi kita. |*YCK

Pangandharing Toret 26:1-15, Jabur 78:1-8, 17-29, L. Para Rasul 2:37-47 MANTEP NINDAKAKEN PIWULANG“Wong-wong mau padha ngantepi ing piwulang para rasul lan anggonetetunggalan sarta padha tansah nglumpuk, prelu nyuwil-nyuwilroti lan ndedonga.” (Lelakone Para Rasul 2:42) Ing gesang padintenan, kathah tiyang ingkang namung remen tumbasbarang-barang ingkang anyar, nanging boten saged ngrimati gadhahanipun,temahan barang punika boten saged awet lan dados risak. Ing gesang tiyangpitados ugi mekaten, iman kapitadosan kita ugi saged risak menawi kitarimati kanthi prayogi.Pasamuwan wiwitan paring tuladha ingkang sae, kados pundi anggenipunngrimati iman kapitadosan ing sampun wonten ing gesangipun. Rikalasemanten, wonten wetawis 3000 tiyang ingkang pitados awit paseksinipunPetrus lan sakabat sanesipun. Petrus lan sakabat sanesipun ngrimati imankapitadosan kanthi tansah mantep nindakaken piwulang saking Gusti Yesus.Ing ayat 42 nedahaken wonten 4 prakawis ingkang dipun tindakaken, inggihpunika nindakaken piwulang para rasul, nglempak sesarengan, nyuwil-nyuwil roti, lan ndedonga. Mantep anggenipun nindakaken piwulang ndamelpasamuwan sangsaya kiyat iman kapitadosanipun. Nglempak sesarenganateges ndamel kapitadosan tansah urup ing salebeting gesang sesarengan.Nyuwil-nyuwil roti utawi bujana ndamel para pasamuwan tansah mawasmaknanipun pangurbanan Sang Kristus kangge nuwuhaken kapitadosan,katresnan lan pangajeng-ajeng. Lan ndedonga ndamel pasawun tansahrumaket dhateng Sang Kristus. Kanthi sesarengan nindakaken prakawispunika, pasamuwan tansah kaparingan kakiyatan kangge nglajengakengesang kanthi kebak ing kapitadosan dhateng Gusti, kebak ing katresnan,lan pangajeng-ajeng bab gesang langgeng.Kados pundi anggenipun kita ngrimati iman kapitadosan kita? Punapakita sampun mantep nindakaken piwulang saking Gusti? Punapa kita sampungesang sesarengan ing salebeting Sang Kristus? Punapa kita sampun ngraos-ngraosaken maknaning bujana suci minangka lambang pangurbananipunYesus Kristus? Lan punapa kita ugi sampun ndedonga kanthi cara ingkangleres dhateng Gusti Yesus Kristus? Sumangga kita sami mantep nindakaken4 prakawis punika, temahan iman kapitadosan kita ugi saged tuwuh ngrembakakanthi dhasar katresnan lan pangajeng-ajeng. Gusti tansah mberkahi kitasadaya! |*YCK