Yeremia 28:5-9; Jabur 89:1-4, 15-18; Rum 6:12-23; Mateus 10:40-42 SAMPUN UWAL SAKING DOSA“Nanging saiki bareng kowe wus padha kauwalake saka ing dosalan bareng kowe wus padha dadi abdining Allah, kowe padha ngundhuhwoh kang nuntun kowe marang kasucen sarta wekasane iku uripkang langgeng” (Rum 6:22) Tiyang pitados punika sampun uwal saking dosa. Gusti Allah, ingpakaryanipun Sang Kristus nguwalaken manungsa saking dosa-dosanipun.Sedaya menika saged kelampahan, awit manungsa pitados dhateng GustiYesus, tuwin Gusti Yesus mbirat sedaya lepat lan dosaning manungsa.Prekawis menika minangka sih nugrahanipun Gusti dhateng manungsa.Sampun kelampahan nyata ing gesanging manungsa. Ateges, sedaya tiyangKristen sampun kabirat dosanipun dening Gusti Yesus. Nampi gesangwilujeng ing jagad, menapa dene nggadhahi pangajeng-ajeng gesang mulyaing kaswargan. Mila, sageda mongkog dados tiyang Kristen. Suka bingahtuwin bombong dados pendherekipun Sang Kristus.Kawontenan ingkang mekaten ampun ngantos dados margininggumunggung, dupeh sampun nampi uwal saking dosa. Gumunggungingkang ndadosaken kesupen ing kahanan, lajeng kepleset tumindak ala lanngala-ala tiyang sanes. Gumunggung ingkang ndadosaken dhumawah ing dosalan gesang ing kadosan malih. Kawontenan ingkang mrihatosaken minangkatiyang Kristen. Kenging menapa tiyang Kristen dhumawah ing dosa malih,dados abdinipun si dosa malih? Ampun ngantos!Tiyang Kristen nggadhahi gesang ingkang bermutu utawi berkualitas.Gusti Yesus ingkang maringi gesang bermutu tuwin berkualitas wau. Tegesipun,Tiyang Kristen katimbalan dening Gusti supados gesang ing kasaenan, bebenerlan kawilujengan awit kadunungan Rohing Bebener ing gesangipun. TiyangKristen sageda njagi kualitasing gesang ing pamanggih, wicantenan, ugi tumindaking gesang saben dintenipun. Kualitas ingkang sae, mboten endhek-endhekan.Bebasan kebo ingkang sampun kaguyang dening pak Tani, mboten wontenblethokipun malih, sampun resik saking blethok. Mekaten ugi tiyang Kristeningkang sampun kabirat dosanipun dening Gusti Yesus, uwal sakingblethoking dosa. Ampun tumindak dosa malih, ampun balik ing blethokingdosa malih. Sageda gesang enggal ing bebeneripun Gusti. Amin. |*KR

Yeremia 28:1-4; Jabur 89:1-4, 15-18; Lukas 17:1-4 PRAJANJENIPUN GUSTI LANGGENG“Paduka sampun ngandika: “Ingsun wus karya prajanjian kalawanpilihaningSun. Ingsun wus supaos marang Dawud abdiningSun.”(Jabur 89:4) Kadosdene kawontenanipun Gusti Allah punika langgeng, prajanjinipunGusti dhumateng manungsa ugi langgeng. Prajanjen ingkang nedahakenpanguwaosipun Gusti, ingkang mboten saged dipun jajagi dening manungsa.Contonipun, bab ingkang kapratelakaken dhateng abdi pilihanipun, inggihPrabu Dawud.Prajanjenipun Gusti Allah dhateng Prabu Dawud, inggih menika: dhamparingkrarajanjipun ing salami-laminipun, sarta kaparingaken ngantos turun-tumurun(Jabur 89:5, 2Samuel 7:13). Karajan ingkang dados peparingipun Gusti mbotenbab tata lair, karajan politis ingkang wonten ing jagad menika. Nangingkarajan tata kasukman, inggih karajan langeng ing kaswargan.Gusti Allah paring pameca bab turunipun Prabu Dawud ingkang lenggahing karajan tata kasukman, inggih Gusti Yesus. Panjenenganipun minangkaRatuning kawilujengan ingkang mbirat dosa-dosaning manungsa. Ratu ingkanglanggeng, ingkang maringi kawilujengan tumrap sedaya titah ing jagad menikamenapa dene ing swarga, kangge wekdal samangke ugi ing salaminipun.Prajanjenipun Gusti Allah langgeng kangge salaminipun tumrap sedayamanungsa lan sedaya titah.Prajanjenipun Gusti tumuju dhateng sedaya tiyang pitados. Rikalatyang pitados ndherek lan pitados dhateng Gusti Yesus, prajanjen langgengpeparingipun Gusti rumasuk ing gesangipun. Minangka tiyang pitados, sedayatiyang Kristen nampeni kawilujengan lan katentreman ing jagad menika, ugirikala seda nampi sih nugraha ing swarga.Ing tata kasukman, sedaya tiyang Kristen minangka trahipun prabu Dawud.Trah lumantar Gusti Yesus, ingkang dados turunipun Sang Prabu Dawud. Trahingkang mbingahken, ingkang kedah dipun jagi salamining gesang. Ategesminangka timbalan: mangga tansah nggadhahi kapitadosan ingkang mbotennate telas dhumateng Guti Yesus minangka Juru Wilujenging jagad. Kapitadosaningkang dados margining kawilujngan langgeng peparingipun Sang Kristus.Amin |*KR

Yeremia 25:8-14; Jabur 89:1-4, 15-18; Lukas 17:1-4 KUDU KOKAPURA“Saupama anggone kaluputan marang kowe ngantia kaping pitu sadinalan kaping pitu uga anggone marani kowe sarta pratela:Aku kaduwung, iya kudu kokapura.”(Lukas 17:4) Gusti Yesus paring piwucal bab ngapunteni dhateng tiyang sanes. Ing InjilMateus 18:21-22 sinerat ngapunteni dhateng sesami ngantos kaping pitungdasa ping pitu. Menawi petangan angka pinanggih kaping 490. Nanging,menapa ta intinipun ngapunteni dhateng tiyang sanes?Ngapunteni kalepatanipun tiyang sanes ngemu teges, sepisan, nindakakenpakaryan ingkang dados karsanipun Gusti Yesus, nuladha Gusti Yesus ingkangsampun ngapunteni kalepatan kita sami. Kaping kalih, mratelakaken kualitasinggesang. Tetiyang ingkang ngapunteni lepatipun tiyang sanes mratelakakenkualitasing gesang ingkang mumpuni. Dene tiyang ingkang dipun apuntenilepatipun dipun bikak kori kualitasing gesang ingkang sae, kepara dadostiyang mumpuni ugi.Kaping tiga, tetiyang ingkang tumindak apunten-ingapunten mratelakakengesang nyata ing karukunan. Saderengipun saged kelampahan gesang ingsesatron, jothakan, nanging candhakipun kagantos ing karukunan, guyub-rukun, pasedherekan, ugi memitran ingkang rumaket. Gesang ingkangkadunungan Roh Suci, Roh Karukunan, ingkang ndadosaken manungsagesang ing guyub-rukun lan pasedherekan.Tetiyang ingkang paring pangapunten dhateng tiyang sanes mbetahakenlonggaring manah. Ing madyaning masyarakat wonten tetembungan “jembarsegarane”, ingkang mratelakaken manahing manungsa ingkang jembarpindha samodra ingkang saestu wiyar. Tiyang ingkang purun ngapunteni dhatengsesami saestu nggadhahi manah ingkang wiyar pindha samodra. Dados tiyangingkang sabar, tiyang ingkang kadunungan rohing kasabaran, inggih Roh Suci.Ngapunteni kaping 70 ping pitu mboten ateges ngapunteni kaping 490.Nanging tegesipunngapunteni tanpa winates, kanthi gumolonging manah,tanpa raos nggrundel ing manah. Mila, tiyang ingkang keduwung lan purunngakeni lepatipun, katampia kanthi gumolonging manah. Dipun tampi malihminangka sedherek lan gesang guyub-rukun. Amin |*KR

Yeremia 25:1-7; Jabur 89:1-4, 15-18; Galati 5:2-6 DADOS TIYANG MARDIKA“Supaya kita mardika temenan, Sang Kristus wus mardikakake kita.Awit saka iku ngadega kang jejeg lan aja gelem manehdikalungi pasangan pangawulan”(Galati 5:1) Mardika ing babagan tata kasukman inggih menika manungsa mbotenkawengku malih ing dosa, ing panguwaosing roh pepeteng. Awit, kita sami tiyangKristen sampun nampi kamardikaning gesang, inggih menika panebusaningdosa dening Gusti Yesus, lan kita nampi kanthi gumlongging manah.Rasul Paulus ngengetaken, kita sami ingkang sampun nampi kamardikaninggesang tata kasukman, ampun ngantos kamomotan ing pangawulan. Tegesipun,kita sami ingkang sampun nampi kawilujengan ing pakaryanipun GustiYesus, ampun ngantos dados kawulaning pepeteng lan roh reged malih. Ugi,kita sami ampun ngantos kamomotan dening Angger-anggering Toret. AwitAngger-anggering Toret minangka tatanan etika ing gesang padintenan,mboten dados dhasar kawilujengan. Kawilujenganipun tiyang Kristen ingasma lan pakaryanipun Sang kristus.KIta sami saged nyuwanten sora: “Hore…, aku dadi wong mardika ingSang Kristus”. Kawontenan ingkang mbingahaken tumrap kita sami. Nanging,dados tiyang mardika mboten ateges tumindak samardikanipun piyambak,tanpa wates pranatan.Mardika ing tata kasukman kepara dados pancadan anggen kita samitumindak ing bebener. Gesang sampun nampi kawilujengan, manah padhanging dayaning Sang Roh Suci, tuwin tansah nampi panganthinipun Gusti. Mila,kita sami katimbalan gesang ing bebeneripun Gusti, gesang miturut pranataning pasamuwan, ugi ing madyaning masyarakat. Tansah njagi kualitasinggesang, inggih kualitas sae, unggul lan peng-pengan dados tiyang Kristen.Sintena kemawon ngupadi kualitasing gesang ingkang sae, ingkang prayogilan unggul, mboten ndhek-ndhekan utawi recehan. Tiyang Kristen dadostiyang mardika minangka tiyang berkualitas. Mila, mangga kapratelakakenkualitas ing gesang kanthi nyata saben dintenipun. Amin. |*KR

Yeremia 38:1-13; Jabur 6:1-11; Mateus 10:5-23 PITULUNGANIPUN GUSTI TANSAH MAWUJUD“Wong-wong iku banjur padha nyekel Nabi Yeremia lan dicemplungakeing sumur kagungane Pangeran Malkia kang ana ing plataran pajagan;anggone nyemplungake Nabi Yeremia mawa dhadhung. Sumure iku asat,mung ana endhute, dadine Nabi Yeremia nuli amblesana ing endhutan kono”(Yeremia 38:6) Saestu mrihatosaken. Nabi Yeremia ingkang meca bab kawontenanipunBangsa Yehuda malah dipun cepeng, lajeng dipuncemplungaken ing sumurasat ingkang kebak lendutipun. Kanthi pangajab ngukum lan ngupadi sedanipunsang Nabi. Awit pamecanipun mboten jumbuh kaliyan pamanggihipun arapangagenging bangsa.Pamecanipun Nabi Yeremia cetha, sageda umat medal saking kuthasupados luwar saking pageblug dumugining pejah. Awit kutha Yerusalembadhe dipunrayah lan dipunkuwaosi dening Bangsa Babel, krana dosa-dosanipun. Nanging para pangagenging bangsa salah tampi. Salajengipunmunjuk dhateng Sang Prabu Zedhekia, sageda sang Nabi dipunukum pejahkemawon. Mila, lajeng kedadosan kados ing nginggil wau.Menapa Nabi Yeremia saestu dumugining pejah? Mboten. Gusti Allahingkang dipunsuyudi mboten negakaken sang Nabi. Gusti ingkang maringipameca lumantar Nabi Yeremia tumindak lan ngagem Ebed-Melekhngentasaken Nabi Yeremia saking sumur. Sang Nabi tetep wilujeng, bagaswaras, pinanggih waluya sedayanipun. Wonten mukjizat peparingipun GustiAllah ing gesangipun Nabi Yeremia.Gusti Allah paring pitulungan dhateng sintena kemawon ingkang setyatuhu dhumateng panjenenganipun. Gusti Allah maringi ayahan, Gusti ugimaringi berkah kasarasan, tentrem rahayu, saha daya ngrampungi ayahan.Pitulunganipun Gusti saestu nyata ing gesanging manungsa. Mila parapeladosipun Gusti ampun ajrih kaliyan kahanan ingkang mrihatosaken.Astanipun Gusti saestu panjang anggenipun ngrengkuh manungsa ingkawilujengan. Panjenenganiun mboten negakaken tetiyang ingkang setyatuhu dhumateng panjenenganipun ing karupekan. Kepara ngamping-ampingi lan mberkahi tiyang ingkang gesangipun leres, supados ajeg gesanging bebeneripun Gusti. Pitulunganipun Gusti taksih lan tansah mawujud inggesanging manungsa. Amin. |*KR

Yeremia 26:1-12; Jabur 6:1-11; Wahyu 2:8-11 DISETYA TUHU NGANTI TUMEKA ING PATI“Sira aja wedi ing sadhengaha kasangsaran kang kudu sira sangga!Lah sanyatane iblis bakal nglebokake wong sawatara panunggalaniramarang ing pakunjaran supaya sira kadadara sarta sira bakal katamaning kasusahan sapuluh dina lawase. Sira disetya tuhu nganti tumekaing pati , temah bakal Sunganjar makuthaning kauripan.”(Wahyu 2:10) Lumantar wahyu utawi tetingalan tata kasukman, Gusti Allah nimbaliumat kasetyanipun supados setya tuhu dumugi ing pungkasaning gesangipun.Sanadyan wonten kasangsaran, ribeding gesang, kasisahan matumpa-tumpa,nanging setya tuhu dhumateng gusti ampun ngantos mandheg. Ampun mogoking satengahing margi. Sageda ajeg setya, terus kemawon setya dumugi ingpungkasaning gesang utawi seda. Mila, kawastanan seda ing kasetyan, sedaing astanipun Gusti Allah kanthi tentrem rahayu.Wonten pepujen mawi basa Indonesia mekaten: Setia, setialah / setiasampai mati / seperti Tuhan Yesus / setia sampai mati. Apakah jawabanmu/ untuk kasih setia-Nya / setia, setialah / setia sampai mati. Pepujen ingkangmratelakaken timbalan sageda warganing pasamuwan setya tuhu dhumatengGusti dumugi ing tilar donyanipun. Gusti Yesus sampun paring tuladha babkasetyan. Panjenenganipun setya milujengaken manungsa dumugi ing seda-Nipun. Mila tiyang Kristen nuladha dhateng Gusti Yesus bab kasetyan menika.Wonten pinten-pinten conto ingkang mratelakaken tiyang Kristen nilarkapitadosanipun, awit kamomotan karibedaning jagad. Prekawis menika limrahing gesanging jagad, nanging mboten limrah ing gesang tata kasukman ingngarsanipun Gusti. Tiyang ingkang nilar kapitadosanipun dhateng Gusti Yesus,ateges pitadosipun mandeg utawi mogok ing satengahing margi. Eman-eman.Kawilujengan peparingipun Gusti Yesus lebar, mboten wonten malih. Rikala tilardonya, piyambakipun seda tanpa kawilujengan. Kawotenan ingkang mrihatosaken.Ganjaran makuthaning ngagesang badhe katampi dening tiyang ingkangsetya tuhu dumugi ing pati. Wonten ganjaran kaswargan peparingipun Gusti.Kita sami tansah sumringah, sumangga disetya tuhu dumugi ing pungkasaninggesang kita pribadi. Amin. |*KR

Mikha 7:1-7; Jabur 6:1-11; Wahyu 2:1-7 TIYANG MURSID TAKSIH WONTEN“Wong mursid wus sirna saka ing nagara, lan ing antaranepara manungsa wus ora ana kang jujur, kabeh padha ngincer getih,siji lan sijine padha genten ngarah nyekel srana kalajiret”(Mikha 7:2) Nabi Mikha mratelakaken kahanan bangsa Israel ingkang kebak tumindakala lan tebih saking kaadilan. Awit kathahipun tiyang ala lan ambeksiya, bebasantiyang jujur mboten wonten malih. Ingkang wonten namung tiyang-tyang ala,tiyang ingkang ngupadi pepejah. Bab menika nedahaken kawontenanipunmasyarakat Israel ingkang risak, ing gesang tata kasukman ugi tata gesangsosial masyarakatipun. Kawontenan ingkang mrihatosaken ing ngarsanipunGusti, lan mesthi Gusti mbten rena ing bab menika.Kawontenaning bangsa lan masyarakat ingkang majeng katitik sakinggesang guyub-rukunipun, sakul-sinangkul ing bot-repot, gesang ing bebenerlan tansah ngupadi setya tuhu dhumateng Gusti. Gesang kagem kamulyanipunGusti, mila umat utawi masyarakatipun ugi gesang ing bebener lan kajujuran.Tumindak ingkang kakersakaken dening Gusti, mila gesangipun binerkahandening Gusti piyambak.Menapa samangke taksih wonten tiyang ingkang jujur lan gesang ingbebener? Taksih wonten. Sanadyan, mbok bilih gunggungipun mboten kathah.Sak mboten-mbotenipun kita sami ngupadi gesang ing bebener lan dadostiyang jujur ing ngarsanipun Gusti. Salajengipun, kita sami ngupadi sabrayatgesang ing kajujuran, lan dados brayat Kristen ingkang katuladha ing gesangkasaenan lan kajujuranipun. Mesthinipun, lajeng ajak-ajak dhateng tetanggilan tiyang-tiyang sanesipun sageda gesang ing bebeneripun Gusti.Saestunipun, gesang minangka tiyang jujur mbingahaken manah. Manahsumeleh ing astanipun Gusti, gesang suka bingah tanpa kamomotan raossumelang konangan tumindak ala. Awit mboten wonten tumindak ala inggesangipun. Kepara kadunungan Roh Suci ingkang nyagedaken kita samigesang ing kasucenipun Gusti salamining gesang. Kita sami mratelakaken,bilih taksih wonten tiyang mursid ing jagad menika. Amin. |*KR

Yeremia 20:7-13; Jabur 69:7-10, 16-18; Rum 6:1b-11; Mateus 10:24-39 AMPUN AJRIH GESANG“Mulane aja padha wedi, amarga ajimu ikungluwihi manuk nglathik pirang-pirang.”(Mateus 10:31) Gusti Yesus nimbali dhateng para sakabat tuwin para pendherekipunjaman samangke supados mboten ajrih ngadhepi gesang. Kanthi conto peksiglathik ingkang kathah ing pundi-pundi panggenan, mboten nanem lanmboten panen, nanging saged gesang. Gusti Allah ingkang maringi gesangtuwin Gusti piyambak ingkang ngrimati gesangipun. Gusti Yesus paringpangandika bab pitados ingkang salugu, inggih punika manungsa masrahakengesangipun dhumateng Gusti kanthi gumolonging manah. Pitados kanthimasrahaken gesangipun ing astanipun Gusti, mila mitadosi bilih Gusti Allahngrimati, mberkahi, tuwin maringi ingkang dados kabetahanipun manungsa.Kenging menapa manungsa ngraosaken ajrih? Manungsa ajrih gegayutankaliyan kabetahaning gesangipun boten saged kacekapan. Bab raga ingkangringkih dereng patosa pulih rosa; ekonominipun brayat dereng mapan, ajrihkadospundi nyekapi kabetahaning tetedhan, sekolah, ugi kesehatan; putraingkang sampun dewasa nanging dereng bebrayatan, lsp. Manungsangraosaken ajrih awit dayaning gesang ingkang cumpen, mboten sagedngayahi lan njangkepi sedayanipun.Gesanging manungsa minangka peparingipun dening Gusti Allah, milaGusti Allah mesthi karsa ngrimati tuwin mberkahi manungsa titahipun. GustiAllah mboten badhe nglirwakaken ingkang dados yasanipun ing jagad. GustiAllah mberkahi manungsa, dene manungsa suka bingah nampi berkahipunGusti. Mila, manungsa nindakaken ingkang dados jatahipun manungsapiyambak. Manungsa makarya kanthi tumemen, tumindak ing margi padhang,gesang sangkul-sinangkul ing bot-repot dhateng sesami, masrahaken ngesangipuning astanipun Gusti. Mila raos ajrihing manungsa saged sumingkir utawiketutup dening raos pitadosipun dhateng Gusti.Raos ajrih minangka raos kamanungsan tumraping manungsa. Nangingmenawi tiyang pitdos mapanaken raos ajrihipun ing papan ngajeng, menikalepat. Ingkang leres, raos pitados mapan wonten ngajeng, lan saestu kawastanantiyang Kristen, tiyang pitados dhateng Gusti. |*KR

Yeremia 20:1-6; Jabur 69:7-10, 16-18; Lukas 11:53-12:3 NGRANCANG ALA? AMPUN!“Apadene padha ngudi mancing-mancing, supaya krungupangandika kang mijil saka ing lesane, kang kenakanggo dhadhakan nangkep Panjenengane.”(Lukas 11:54) Para Ahli Toret tuwin para tiyang Farisi ngrancang ala dhateng GustiYesus. Piyambakipun ngupadi ngrangket Gusti Yesus, kanthi cara madosilepating pangandikanipun Gusti Yesus. Menawi sampun pinanggih “celah”pangandika ingkang saged dipunlepataken, tiyang-tiyang wau badhe masrahakenGusti Yesus dhateng pangadilan. Candhakipun, sageda Gusti Yesus dipunukumdumugining sedanipun.Para Ahli Toret minangka pakar gegayutan kaliyan Toretipun Nabi Musa,dene tiyang Farisi minangka sesepuh ingkang ngugemi Toret lan paugeraningadat istiadat. Sedherek-sedherek menika mboten remen kaliyan GustiYesus, ingkang kawawas Gusti Yesus nerak paugeraning Allah. Tumindakpunprelu dipunukum pejah. Dene sayektosipun, Gusti Yesus ngupadi pranataningkang ndadosaken manungsa nampi kawilujengan lan suka bingahingmanah, mboten kamomotan dening pranatan ingkang mblenggu gesangipun.Sayektosipun, ngrancang ala kawiwitan saking telenging manah. Raosdrengki lan benci dhateng tiyang sanes. Prekawis ingkang mboten sehat ingpasrawungan, ugi mboten leres miturut pangandikanipun Gusti. Manungsaingkang ngrancang ala ateges sampun kadunungan roh ala, roh reged.Manungsa ingkang ngrancang ala dados blegeripun iblis ingkang ketingal ingjagad. Gusti Allah mboten ngersakaken bab menika.Ingkang dipunkersakaken dening Gusti Allah inggih menika manungsangrancang ing bebener. Rancangan guyub-rukun, apunten-ingapunten,sesarengan suka bingah ing bebener, ngupadi gesang ing kawilujenganipunGusti. Rancangan ingkang kadunungan Roh Suci, Roh Resik, ingkangsumberipun saking Gusti Allah kaswargan. Ingkang ndadosaken manungsamemuji asmanipun Gusti. Rancangan ingkang leres, binerkahan deningGusti, lan saged mawujud nyata ing gesang.Ngrancang ala? Ampun! Ngrancang ing bebener? Inggih, mangga!Tiyang pitados samesthinipun ngrancang ingkang prayogi. |*KR

Yeremia 18:18-23; Jabur 69:7-10, 16-18; Lelakone Para Rasul 5:17-26 NGGELARAKEN SABDANING GESANG“Padha menyanga ing Padaleman Suci, ngadega lan nggelarnasakabehe pangandikaning urip iku marang wong akeh.”(Lelakone Para Rasul 5:20) Para sakabatipun Gusti Yesus katimbalan supados nggelaraken Injilingkawilujengan dhateng sedaya umat ing bumi. Nggelaraken utawi nyariyosakenbab kawilujengan saking Gusti Allah ingkang sampun kababar. Sedayamanungsa dados jujugan kawilujenganipun Gusti, mila sageda sedaya manungsagesang ing kawilujengan Gusti, lumantar pakaryanipun Sang Kristus.Para sakabat sampun nampi mukjizat saking Gusti, inggih menika kaluwaransaking pakunjaran, tanpa dipunmangertosi dening tiyang sanes. Milacandhakipun dipuntimbali supados nggiyaraken sabdanipun Gusti, sabdaninggesang dhateng tiyang kathah. Para sakabat purun nindakaken, awit pancensaking wiwitan suka ing peladosanipun kagem kamulyanipun Gusti tuwinkawilujenganipun tiyang kathah.Saestunipun, nggelaraken sabdaning gesang inggih pangandikanipunGusti dhateng tiyang kathah minangka tugasipun pasamuwan. Pasamuwannggadhahi tugas kalih, i.m martosaken Injilipun Gusti Allah (marturia) tuwinpangrimating kapitadosanipun sedaya warganing pasamuwan (penggembalaanutawi pastoralia).Dumugi sapriki, tugas nggelaraken sabdaning gesang tetep dadostugasing pasamuwan sacara lembaga menapa dene pribadi sedaya warganingpasamuwan. Kita nggadhahi wajib martosaken Injilipun Gusti dhateng sesami.Martosaken bab Gusti Allah ingkang tansah nresnani sedaya manungsa;Gusti Allah maringi kawilujengan lumantar pakaryanipun Gusti kita, YesusKristus; manungsa dados jujuganing kawilujenganipun Gusti, mila samiapitados dhateng panjenengan-Ipun; manungsa gesang awit sih nugrahanipunGusti, mila tansaha atur panuwun ing salampahing gesang. Nggelarakeninjilipun Gusti minangka sabdaning gesang tata potados tanpa winates ingwekdal. Salamining gesang, rikala kita taksih ambegan, kita sami katimbalannindakaken wajib menika. Menika minangka respon tumrap sih nugrahanipunGusti, ingkang sampun mawujud nyata ing gesang kita sami. Sageda nindakakenkanthi suka bingah. |KR