Yesaya 51:1-6; Jabur 138; Rum 12:1-8; Mateus 16:13-20 PANGAKENING PRIBADI“Gusti Yesus banjur ndangu: “Nanging tumraping kowe, Aku iki sapa?”Atur wangsulane Simon Petrus: “Paduka punika Sang Kristus,Putraning Allah ingkang gesang!”(Mateus 16:15) Ing salebeting gesang sesarengan ing satengahing masyarakat, wontentatanan-tatanan ingkang damel manungsa saged mangertosi tumindakpunapa ingkang kedah dipunlampahi. Tatanan-tatanan punika saged dadosakenmanungsa nuwuhaken kakiyatan gesang sesarengan ing bebrayan agung.Sinaosa mekaten, saben pribadi mesthi gadhah pamawas ingkang beda ingbab tertemtu. Kanthi mekaten saged kemawon ing gesang sesarenganwonten pamawas umum lan pamawas pribadi. Bab punika wigati, awit ingsalebeting gesang sesarengan manungsa kedah mangertosi bilih sabenpamawas punika saged dadosaken pengaruh tumrap ing gesang sesarengan.Gusti Yesus anggenipun paring piwulang lan nindakaken paladosanipunpunika tansah sesarengan kaliyan para sakabatipun, pramila Gusti Yesussaestu pirsa watekipun para sakabat punika. awit Gusti Yesus pirsa isiningmanahipun para sakabat lan ancas tujuanipun para sakabat nalika gadhahpamawas ing bab tertemtu. Nalika ing Kaisarea Filipi, Gusti Yesus keparengmundhut pirsa dhateng para sakabatipun bab sinten ta Panjenenganipunpunika. Gusti Yesus ngarsakaken para sakabat punika mangertosi lan pitadosbilih Gusti Yesus punika saestu Allah ingkang sejati. Kanthi mekaten parasakabat saged nglampahi gesang ingkang prayogi, boten namung ngujapepenginaning pribadi. Pramila, Gusti Yesus ndangu para sakabatipun kadosing ayat 15. Salah satunggaling sakabatipun, inggih punika Simon Petrus, nelakakenkapitadosanipun dhumateng Gusti. Gusti Yesus paring pangandika mirunggankangge Simon Petrus magepokan kaliyan wangsulanipun (ayat 17-19).Cariyos punika ngatag kita supados purun nggegilut pandangunipunGusti Yesus. Punapa ingkang dados wangsulan kita? Pangalaman gesangkita minangka tiyang pitados, temtu namtokaken wangsulan kita, sinten taGusti Yesus ing gesang kita? Gusti Yesus amberkahi. |*YCK

Yehezkiel 36:33-38; Jabur 138; Mateus 16:5-12 INGKANG RISAK BADHE KABANGUN MALIH“Mangkene pangandikane Pangeran Yehuwah: Ing dina anggoningSunngresiki sakehing kasalahanira, Ingsun bakal ndadekake kutha-kuthapadha dienggoni maneh lan reruntuhan bakal kabangun maneh.”(Yehezkiel 36:33) Ing gesang punika, wonten wekdalipun manungsa punika ngadhepibebaya lan ngalami cilaka. Upaminipun lindhu ingkang nate kalampahan ingsaperangan kitha ing Indonesia. Lindhu punika damel kathah bangunan samirisak. Bangunan-bangunan ingkang risak punika ing wekdal candhakipun lajengdipun bangun malih, dipuntata kanthi sae, satemah pulih kawontenanipunsatemah masyarakat saged nglajengakenn geangipun kanthi prayogi.Prastawa pambuwangan ing Babel tumrap bangsa Israel saestu karaosakenawrat sanget. Kathah prakawis gesang ingkang kalampahan lam tumempuhing bangsa Israel, dadosa secara fisik, sosial, lan ugi spiritual. Secara fisik,tembok-tembok kitha Yerusalem lan Padaleman Suci dipun risak. Secarasosial, bangsa Israel kecalan kamardikan lan dados bangsa buwangan.Secara spiritual, bangsa Israel rumaos dipun tilar dening Gusti awit kedahngalmpahi gesang ingkang awrat. Ananging pamratobating bangsa Israel ingpambuwangan punika ndadosaken bangsa Israel saged ngraosaken gesanganyar. Gusti Allah paring pangaksami awit tumindakipun bangsa Israel.Gusti Allah kepareng mulihaken kawontenanipun bangsa Israel sae punikaing tata fisik, sosial lan spiritual. Punapa ingkang sampun risak badhe dipunbangun malih dados langkung sae tinimbang sakderengipun.Kathah prastawa ing gesanging manungsa ingkang karaosaken awratlan ndadosaken gesanging manungsa risak, hancur. Ing kawonten ingkangmekaten, prayogi kita sami nitipriksa kawontenan ing gesang kita. Mbokmanawi prekawis-prekawis punika kalamahan amargi gesang kita botenjumbuh kaliyan karsanipun Gusti. Pramila sumangga sami mratobat, gesangngener dhumateng Gusti. Pitadosa, Gusti kuwaos mulihaken kawontenangesang kita, mulihaken pangajeng-ajeng kita. Panjenenganipun ingkang badhengentas kita lan mitulungi kita. |*YCK

Yehezkiel 36:33-38; Jabur 138; 2 Korinta 10:12-18 NGURMATI WATES“Sabab anggonku martakake Injile Sang Kristus wus tekan ingpanggonanmu, dadine aku ora wedi ngliwati watese wilayahing pagaweankukaya-kaya durung tekan ing panggonanmu.” (2 Korinta 10:14) Samukawis ing gesang kita punika sami winates kawontenanipun, tegesipunwonten watesipun. Contonipun, umuripun manungsa punika wonten watesipun.Tumindaking manungsa ugi dipun watesi dening pranataning negari dalahpranataning agami. Wilayahing negari, wilayahing kitha ngantos wilayahingdhusun mawon wonten watesipun. Wates punika kedah dipun urmati. Kanthimangertosi wates-wates ing gesangipun, manungsa saged tumindak kanthiprayogi.Nalika Rasul Paulus nindakaken paladosan sesarengan kaliyan paladossanesipun ugi mangertosi wates-wates. Nalika dados pangen tumrap pasamuwan,Rasul Paulus nindakaken paladosan ingkang prayogi, dadosa rawuh ingsatengahing pasamuwan utawi ngintun serat ingkang isinipun rupi-rupipiwulang. Kanthi mekaten, Rasul Paulus kagungan pangajeng-ajeng pasamuwanpunika saged tuwuh ing kapitadosanipun, gadhahi katresnan ingkang tulus,lan pangajeng-ajenging ing Sang Kristus Yesus.Ananing ing paladosan punika, wonten tiyang-tiyang ingkang nglawanRasul Paulus, lan gadhah pamawas awon bab punapa ingkang dipun tindakakendening Rasul Paulus. Ing seratipun, Rasul Paulus nandhesaken bilih piyambakipunmangertos punapa ingkang kedah dipun tindakaken lan boten. Ateges RasulPaulus punika mangertos watesing tumindakipun. Rasul Paulus mangertosbilih paladosanipun punika namung kagem kaluhuraning asmanipun Gusti.Kathah prakawis ing gesang punika, dadosa wonten ing brayat, pasamuwan,utawi ing masyarakat ingkang underanipun amargi manungsa boten ngurmatiwates. Tiyang ingkang boten ngurmati wates badhe tumindak boten prayogilan damel risaking sesambetan kaliyan tiyang sanes, sae punika wonten ingbrayat, wonten ing pasamuwan punapa dene wonten ing masyarakat. Saestuprayogi manawi kita tansah migatosaken lan ngurmati wates-wates ingkangwonten. Sinau saking Rasul Paulus, sumangga kita sami ngendhaleni dhiri,tansah tumindak kanthi ngurmati wates-wates ing gesang. |*YCK

Yehezkiel 28:11-19; Jabur 138; I Korinta 6 : 1-11 NGUCAP SOKUR KANTHI GUMOLONGING MANAH“Paduka badhe kawula puji klayan gumolonging manah, wonten ingngajengipun para allah kawula badhe ngidung masmur kagem Paduka”(Jabur 138:1) Prakawis-prakawis ing gesangipun manungsa punika saged dipuntampikanthi maneka warni cara. Wonten tiyang ingkang nyikepi prakawis inggesangipun kanthi boten dipun wawas. Wonten ingkang nyikepi kanthi mawasbab awonipun mawon. Lan wonten ugi tiyang ingkang nyikepi kanthi mawasbab ingkang saenipun kemawon. Tiyang ingkang mawas prakawis saking sisihingkang awon limrahipun gesangipun kebak ing nggresula. Beda kaliyantiyang ingkang nampi prakawis ing gesangipun kanthi kebak ing pangucapsokur, limrahipun gesangipun kalimputan raos bingah.Jabur 138 ngatag kita sadaya supados tansah ngraos-raosaken kasaenanipunGusti ing gesang kita, saestu Gusti tansah makarya ing gesangipun manungsa.Nalika ngraosaken kasisahan lan nyanggi momotan ingkang awrat, menawikita saged ngucap sokur, kita temtu saged ngraosaken kasaenan lanpitulunganipun Gusti. Gusti ingkang Maha Agung tansah preduli dhatengpara kagunganipun. Pitulunganipun Gusti nyata ing gesanging manungsa,awit saking punika kita prelu nanggepi kasaenanipun Gusti punika kanthingucap sokur ing sadaya kawontenan. Pangucap sokur ingkang kanthigumolonging manah ndadosaken manungsa tansah dipun kiyataken. Gesangkanthi kebak raos sokur punika ndadosaken gesang kita kaluberan berkahtentrem lan rahayu ingkang saking Gusti Allah.Punapa kita ugi tansah purun niteni lan ngraos-raosaken kasaenan lanpitulunganipun Gusti ing gesang punika? Punapa kita tansah ngucap sokurwonten ing ngarsanipun Gusti awit kasaenan lan pitulunganipun? Sinausaking Jabur 138, sumangga kita tansah ngupadi supados saged ningali sisihsae saking prakawis-prakawis ingkang kita lampahi ing pagesangan kita.Manawi kita purun ngraos-raosaken kasaenan lan pitulunganipun Gusti ingsadaya kawontenan, punika ndadosaken kita saged tansah ngucap sokurdhumateng Gusti. Berkahipun Gusti tansah tumrah ing gesang kita. Amin |*YCK

Yesaya 66:18-23; Jabur 87; Mateus 8:1-13 KATEKANA KANG DADI PANGANDELMU“Gusti Yesus banjur ngandika marang opsir panatus mau: “Wis, mundura.Katekana kaya kang dadi pangandelmu.” Sanalika iku uga abdine waras.”(Mateus 8:13) Manungsa punika pinaringan berkah mirunggan saking Gusti inggihpunika kasagedan kangge niteni kawontenan. Nggegilut pangalamaning gesangkapengker lan ingkang kalampahan samangke, saged ndamel kita sagedmawas kinten-kinten punapa ingkang badhe kalampahan saklajengipun.Nyinau saking punapa ingkang sampun kalampahan sakderengipun, sageddamel kita langkung ngatos-atos anggenipun tumindak ing saklajengipun,supados bab ingkang boten prayogi sampun ngantos kedadosan malih.Gusti Yesus nindakaken mukjijat kathah ing gesang manungsa wekdalsemanten. Prakawis ingkang dipuntindakaken dening Gusti Yesus dadosprakawis ingkang sampurna awit nglangkungi punapa ingkang dipun wawasdening manungsa limrahipun. Sakit budhug ingkang dereng wonten tambanipun,nalika semanten saged dipunsarasaken dening Gusti Yesus. Prakawis punikadamel tiyang kathah sami gumun. Waosan kita samangke nedahakenpunapa ingkang dipunpitadosi dening tiyang ingkang sakit budhug punikabilih Gusti Yesus kepareng nyarasaken, satemah piyambakipun nampikasarasan. Namung kanthi tembung “Aku karsa”, tanpa ndemek tiyang punika,mukjijatipun Gusti kalampahan. Prakawis punika ingkang ndadosaken opsiring Kapernaum pitados dhateng Gusti Yesus, lan nyuwun supados Gusti Yesuskarsa nyarasaken abdinipun ingkang nandhang sakit. Gusti Yesus pirsa bilihopsir ing Kapernaum punika saestu pitados dhumateng Panjenenganipun.Gusti Yesus ugi pirsa bilih opsir punika saestu nresnani abdinipun. Mila sakingpunika, Gusti Yesus ngandika: “Aku karsa” lan, “Wis, mundura, katekanakaya kang dadi pangandelmu.” Saksampunipun Gusti Yesus paring pangandikamekaten, abdi opsir ing Kapernaum punika saras.Punapa ingkang kita pitadosi saged kalampahan, malah saged nglangkungipunapa ingkang kita bayangaken. Cariyos punika dados tuladha tumrap kitasupados tansah pitados dhumateng Gusti kanthi saestu. Amin |*YCK

Yesaya 43 :8-13; Jabur 87; Rum 11 : 13-29 SANG YEHUWAH PUNIKA JURU WILUJENG“Ingsun, iya Ingsun iki Yehuwah lan ora ana Juru-slamet kejaba Ingsun.”(Yesaya 43:11) Kawilujengan punika mesthi dipunajaneg-ajeng tiyang kathah ing jagadpunika lan dados ancas tujuan sadaya tiyang. Tumraping bangsa-bangsa,kawilujengan punika kawontenan nalika bangsa kasebat sacara mandiri sagedmranata gesangipun piyambak lan boten dipun tindes dening bangsa sanes.Bangsa Israel sampun nate ngraosaken kawontenan ingkang tebih sakingwilujeng. Nalika bangsa Israel nilaraken Sang Yehuwah, Allahipun lan nyembahallah sanes, Gusti negakaken bangsa Israel ngraosaken cilaka. Gustingeparengaken bangsa sanes menang saking bangsa Israel, nggempurPadaleman Suci lan ndadosaken bangsa Israel dipun bucal ing Babel.Prastawa pambuwangan ing Babel dados prastawa ingkang awrat tumrapbangsa Israel. Bangsa Israel ngraosaken kasangsaran ing Babel. Nabi Yesayagesang ing mangsa punika. Yesaya paring pangandika bilih Gusti ngarsakakenbangsa Israel mratobat, awit namung Gusti ingkang saged mulihaken bangsaIsrael kados wiwitan. Sabdaning Gusti negesaken bilih namung Gusti ingkangsaged dados Juru-wilujeng, boten wonten allah sanesipun. Menawi bangsaIsrael purun mratobat, Gusti badhe mulihaken kawontenaning bangsa Israel.Gusti Allah punika ugi Juru-wilujengipun bangsa Indonesia. Namung Gustiingkang saged paring kawilujengan dhateng bangsa punika. PanguwaosipunGusti nglangkungi punapa kemawon ingkang wonten in jagad punika. Ingsisih sanes Gusti ugi Juru-wilujeng tumrap dhiri kita pribadi. Namung Gustiingkang saged ngluwari kita saking pangrehing dosa, satemah kita sagednampi gesang ingkang anyar. Kita minangka tiyang pitados, gadhah tanggeljawab mbekta bangsa Indonesia dados bangsa ingkang cundhuk kaliyankarsanipun Gusti. Kita kedah nggulawenthah bangsa nagari Indonesia punikasupados saged gesang kanthi nyondhongi karsanipun Gusti. Sumangga kitandedonga tumrap para pamarentah bangsa Indonesia, supados sagednindakaken tanggel jawab kanthi prayogi. Gusti Sang Juru-wilujeng tansahngrimati gesang kita minangka bangsa Indonesia. |*YCK

2 Para Raja 5 :1-14; Jabur 87; Lelakone Para Rasul 15:1-21 GUSTI NRESNANI SADAYA BANGSA“Ing kono panjenengane tumuli mandhap lan slulup kaping pituana ing bengawan Yarden netepi ature abdinig Allah mau,wasana sarirane banjur pulih maneh kaya awake bocah cilik,sarta wus dadi resik.” (2 Para Raja 5:14) Dinten punika bangsa Indonesia ngriyayakaken 81 taun anggenipunmardika saking penjajahanipun bangsa sanes. Temtunipun bab punikandadosaken rakyat Indonesia sami suka bingah. Margi-margi dipuntata, dipunhias supados elok dipuntingali, lan ugi wonten lomba-lomba kanggengregengaken pengetan kamardikan Republik Indonesia punika. Pitakenanipun,punapa Gusti ugi nresnani bangsa Indonesia punika? Kados pundi kawontenanipunbangsa-bangsa ing ngarsanipun Gusti ingkang maha kuwaos punika?Cariyos bab Naaman ing Kitab Para Raja nedahaken bilih mukjijatipun Gustikalampahan kangge sadaya tiyang. Panguwaosipun Gusti punika nglangkungipunapa mawon. Elisa inggih punika nabi kangge bangsa Israel, paladosanlan mukjijatipun kalapahan kangge bangsa Israel. Panguwaosipun Gusti ingkangkatindakaken lumantar piyambakipun sampun dipunraosaken dening tiyangIsrael, satemah sadaya tiyang sami tepang kaliyan Nabi Elisa, kalebet abdinipunNaaman ingkang caos pawartos bab panguwaosipun Gusti lumantar NabiElisa. Sakit budhug ing wekdal punika dereng wonten obatipun lan tiyangingkang sakit budhug mesthi dipuntebihi dening tiyang sanes, kaanggepreged lan najis. Punika dadosaken Naaman saestu ngajeng-ajeng kasarasanlantaran nabi Elisa. Mukjijatipun Gusti ingkang kedadosann tumrap Naamanpunika nelakaken panguwaosipun Gusti ingkang mengku samukawis ingjagad punika. Lan punika sadaya minangka wujud katresnanipun Gusti tumrapsadaya bangsa.Cariyos Naaman punika ngiyataken kayakinan kita bilih Gusti uginresnani bangsa Indonesia. Kamardinaning bangsa punika peparingipunGusti ingkang makarya lumantar para pejuang rikala semanten. Ing wekdalpunika Gusti ugi makarya lumantar kita sadaya. Sumangga sami mujudakenkatresnanipun Gusti tumrap bangsa Indonesia kanthi sesarengan makaryambangun negari punika. Mugi Gusti tansah mitulungi. |*YCK

Yesaya 56:1, 6-8; Jabur 67; Rum 11:1-2a, 29-32; Mateus 15:(10-20), 21-28 KAPITADOSAN INGKANG ANDHAP ASOR“Atur wangsulane wong wadon: Kasinggihan Gusti, nanging segawon rakinggih sami nedha cuwil-cuwilan ingkang dhawah saking mejaningbedaranipun.” (Mateus 15:27) Piwulang ingkang asring kita prangguli ing wekdal samangke inggihpunika piwulang ingkang mbereg supados kita dados tiyang ingkang unggul,ingkang ndadosaken manungsa yakin bilih piyambakipun sae. Ing sisi sanesipun,ugi wonten piwulang-piwulang luhur ingkang wigati kangge gesang manungsananging dipunsupekaken dening manungsa.Kathah tiyang ingkang rumaos unggul lajeng ndadosaken piyambakipungumunggung. Wonten ing ngarsanipun Gusti, saunggul-unggulipun tiyang,punika tetep manungsa ingkang ringkih lan saged dhawah ing dosa. GustiAllah ngersakaken manungsa punika sami andhap asor.Cariyos bab pawestri Kanaan ingkang manggihi Gusti Yesus punikatuladha bilih andhap asoring manah inggih punika ingkang dipunkarsakakendening Gusti. Nalika semanten sesambetanipun tiyang Yahudi kaliyan bangsasanesipun punika gegayutan kaliyan piwulanging agaminipun. Tiyang Yahudisami nganggep bangsa sanes punika tiyang ingkang boten wanuh kaliyanGusti utawi kafir. Mila punika, prastawa pepanggihanipun Gusti Yesus kaliyanpawestri Kanaan punika nelakaken sesambetan ingkang beda. PawestriKanaan ngrumaosi bilih Gusti Yesus punika minangka tiyang Yahudi punikaboten mesthi kersa sesambetan kaliyan piyambakipun. Ananging piyambakipunsaestu pitados lan kebak ing pangajeng-ajeng dhateng Gusti Yesus murihkasarasaning anakipun. Nalika Gusti Yesus paring wangsulan bilih Panjenenganipunnamun kautus tumrap bangsa Israel, pawestri Kanaan punika tetep nyuwunsih piwelas saking Gusti Yesus. Iman kapitadosan pawestri Kanaan punikaingkang damel Gusti Yesus karsa myarasaken anakipun.Kados pundi sikep kita minangka tiyang pitados, punapa kita ugi dadostiyang ingkang gumunggung awit kaunggulan dhiri kita pribadi? Sikep andhapasor wonten ing ngarsanipun Gusti punika bab ingkang wigati tumrap parapitados. awis saking punika sumangga kita nggulawenthah dhiri pribadi kitasupados boten sami gumunggung, ananging tansah mujudaken sikep ingkangandhap asor. |*YCK

Yesaya 56:1-5; Jabur 67; Mateus 14:34-36 NDEMEK GOBYOKING JUBAHIPUN GUSTI“Kalawan matur, keparenga amung ndemek gobyoking jubahe,dene sapira kang ndemek, padha dadi waras.” (Mateus 14:36) Iman inggih punika dhasaring sadaya pangajeng-ajeng, lan bukti sakingsadaya ingkang boten kita tingali. Iman punika keyakinan ingkang tuwuh kitasaking punapa ingkang sampun kita lampahi awit saking panguwaosipunGusti. Pramila iman ingkang alit tetep badhe saged nindakaken prakawis ingkangageng. Kita ugi nate mireng bilih iman saged mindhah gunung minangkagambaran bilih iman saged nindakaken prakawis ingkang ageng.Ing margining paladosanipun Gusti, kathah tiyang mangertosi GsutiYesus minangka pribadi ingkang saged nindakaken mukjijat. Dadosa babtetedhan kajasmenen, alam, kuwaos nyarasaken tiyang sakit, lan sanesipun.Tiyang-tiyang Genesaret mangertosi kuwaosipun Gusti Yesus punika, satemahsami manggihi Gusti Yesus, mirunggan tiyang-tiyang ingkang sakit. Tiyang-tiyang punika sami gadhah pepingingan nampi mukjijat saking Gusti Yesus.Namung kanthi ndemek tiyang ingkang sakit, Gusti Yesus sampun sagednyarasaken tiyang punika. Ing waosan dinten punika dipun cariyosakenkathah tiyang sakit ingkang sami nyenyuwun supados dipun parengankendemek jubahipun Gusti Yesus. Tiyang-tiyang punika nggadahi keyakinanmanawi piyambakipun saged ndemek utawi nyepeng gobyoking jubahipunGusti Yesus, mesthi saged mantun saking sakitipun. Lan mukjijat kalampahan.Iman kapitadosan dhumateng panguwaosipun Gusti Yesus njalari tiyang-tiyang punika nampi kasarasan.Iman kados punapa ingkang kita gadhahi? Punapa kita ugi gadhahi kayakinanbilih kuwaosipun Gusti Yesus punika ageng sanget, satemah namung kanthinyepeng gobyoking jubahipun kemawon saged ndhatengaken kesarasan?Tiyang-tiyang Genesaret sampun ngraosaken mukjijat saking Gusti, awitiman kapitadosanipun. Temtunipun kita ugi saged mujudaken iman kadostiyang-tiyang Genesaret. Tumindak ingkang prasaja saestu saged dhatengakenmukjijat nalika dipun dhasari iman kapitadosan ingkang kiyat dhumatengGusti. Sumangga kita sami nuwuhaken iman kapitadosan ingkang kiyatsatemah kita ugi saged ngraosaken mukjijat saking Gusti. |*YCK

Yesaya 63:15-19; Jabur 67; Lelakone Para Rasul 14: 19-28 NGIYATAKEN SESAMI SINAOSA NANDHANG SANGSARA“Ana ing kono rasul karone padha nyantosakke atine para siswa sartaparing piweling, supaya padha mantep ing pracaya apadene padhadipangandikani, yen anggon kita lumebu ing Kratoning Allah iku, kalawannglakoni sangsara kabeh.” (Lelakone Para Rasul 14:22) Ing gesangipun, manungsa punika saged ngalami kasangsaran. Kasangsaranpunika marginipun saged saking pundi kemawon, kadosdene sesakit, awittumindakipun tiyang sanes, lan kawontenan alam ugi saged dados sumberingkasangsaran. Menawi kita sangsara awit kita nindakaken tumindak awon,saged mawon kasangsaran punika wonten awit tumindak kita piyambak.Ananging nalika kita sampun nindakaken tumindak sae lan tetep ngraosakenkasangsaran ing gesang kita, kados pundi cara kita nanggepi? Punika gumantungkaliyan kadiwasaning iman dalah pamawas kita.Paulus lan Barnabas punika dados tuladha bab pribadi ingkang diwasaiman lan pamawasipun. Iman, pangajeng-ajeng, lan katresnanipun tuwuhngrembaka, satemah saged nggulawenthah kasangsaraning gesang nalikamulang bab Injil Kratoning Allah. Paulus lan Barnabas asring dipuntampikdening tiyang kathah, nanging martosaken Injil kanthi sukarena. Prakawisingkang ngeramaken dipuntindakaken Paulus lan Barnabas ing Listra, Ikonium,lan Antiokhia. Sinaosa dipuntampik dening tiyang-tiyang ing ngriku, Pauluslan Barnabas tetep karsa rawuh ing satengahing pasamuwan. Ing salebetingkasangsaran, Pulus lan Barnabas nglipur pasamuwan ing ngrika, lan ngiyatakensupados tetep setya ing iman kapitadosan, awit supados saged lumebet ingKratoning Allah kedah nglampahi gesang ingkang boten sekeca, kalebetgesang ingkang sangsara.Kathah cariyos bab tiyang pitados ingkang nglampahi kasangsaran awitimanipun. Kita kaatag supados saged nuwuhaken iman kapitadosan kita,saking ngriku kita saged nglampahi gesang sinaosa nandhang sangsara.Iman kapitadosan kita dhateng Gusti punika ndayani kita nglajengakan gesangpeparinganipun Gusti. Kita ugi saged nglipur tiyang sanes ingkang sangsara,sinaosa kita ugi ngraosaken gesang ingkang boten sekeca utawi ugi sangsara.Pangajeng-ajeng kedah wonten ing gesang tiyang pitados. Sami dene ngiyatakenpunika salahsatunggaling cara supados iman kita tansah tuwuh ngrambaka,saged nampi kawontenan gesang.|*YCK