1 Para Raja 3:16-28; Jabur 119:121-128; Yakobus 3:13-18 KAWICAKSANAN SING ASALE SAKA SWARGA“Balik kawicaksanan kang saka ngaluhur, iku kang dhisik dhewe murni,sabanjure dhemen rukun, alus ing budi, mbangun turut, sugihkawelasan sarta awoh kabecikan, ora ilon-ilonen sarta ora lamis.”(Yakobus 3:17) Rasul Yakobus melehake tiyang-tiyang ingkang nganggep dhirinipunpinter lan wicaksana. Panjenengane ngendika bilih kawicaksanan ingkangsejati boten namung ketingal saking anggenipun pinter ngendikan, nangingsaking kabecikan ing gesangipun. Rasul Yakobus nandhesaken, kawicaksananingkang saking Gusti punika asipat murni, ngudi karukunan, andhap asor,kebak ing katresnan, lan boten lamis. Lan sedaya punika prelu dipun wujudakenkanthi tumindak ingkang nyata, boten namung dipun ngendikakaken kemawon.Kawicaksanan ingkang saking donya asring kenging pengaruh kawontenaningmanah ingkang mboten murni kadosta: raos melik, dengki lan kapentinganpribadi. Kawicaksanan ingkang adhedhasar kapinteran pribadi punika sagedndadosaken cecongkrahan, kawontenan ribut, lan ngasilaken woh ingkangpait. Nanging kawicaksanan saking Gusti punika paring katentreman, ayem,lan raos nyawiji. Punika ndadosaken kabecikan ing gesang punika tansahsumrambah lan mbabar kabingahaning dhateng tiyang ing sak kiwa tengenipun.Sumangga kita tansah ngupadi kawicaksanan ingkang saking Gustikanthi ngestokaken lan nindakaken dhawuhipun Gusti. Supados saben putusan,saben tembung, lan saben tumindak kita punika saged ndhatengaken katentremanlan kasaenan, sanes pasulayan. Mugi gesang kita dados panglimbang tumrapkawicaksanan sejati: boten saking buku, nanging saking Gusti. Aja mungpinter, nanging dados tiyang wicaksana tinuntun dening sabdanipun Gusti.Amin. |*SP

1 Para Raja 3:5-12; Jabur 119:129-136; Rum 8:26-39; Mateus 13:31-33, 44-52 KRATONING SWARGA: WIWITANE CILIK, WUSANANE GEDE“Padha-padha wiji, wiji sawi iku pancen cilik dhewe, nanging yen wusthukul, gedhene ngluwihi janganan liya-liyane, malah banjur dadi wit-witan, nganti manuk-manuk ing awang-awang padha saba mrono lannusuh ing pang-pange.” (Mateus 13:32) Punapa wonten peranganing donya ingkang boten owah gingsir? Botenwonten. Sedaya badhe ngalami owah-owahan. Gusti Yesus ngginakakenmawarni-warni pasemon ingkang tundhonipun sedaya punika nyariosakenbabagan Kratoning Swarga. Wonten pasemon bab wiji sesawi, ragi, bandhaing ndoya, lan sapiturutipun. Sadaya punika minangka gambaran bilih KratoningAllah kawiwitan saking bab-bab ingkang alit, prasaja, lan boten katingal onjo,nanging menawi sampun dumugi titiwancinipun, bab-bab ingkang alit punikabadhe tuwuh dados ageng, ngowahi donya, lan ngemot kabingahan abadi.Wiji sesawi punika wujudipun namung alit sanget, nanging nalika dipuntanem lan dipun rimati kanthi saestu, saged tuwuh dados wit-witan ingkangageng ingkang maringi papan kangge ngaup lan ngayom. Punika minangkagambaran menawi iman, sanajan sepele, menawi dipun rimat kanthi setyalan kebak katresnan, saged ngowahi lampah gesangipun manungsa lanmasyarakat. Kratoning Swarga boten saking panguwaos, nanging sakingkawilujengan lan sih katresnan. Tiyang ingkang manggihaken mutiara ingkangawis reginipun, sumadya kangge ngeculaké sadaya kagunganipun murihpikantuk mutiara punika.Sumangga kita tansah ngudi Kratoning Allah, sinaosa wiwitanipun alitlan prasaja. Awit gesang Kristen saged dipun wiwiti saking tembung ingkang lugu,nanging nalikanipun katindakna, badhe ngowahi gesang. Mugi kita dadostiyang ingkang sregep nandur wiji kabecikan, sabar, ngandel dhumatengGusti, lan setya anggayuh kabingahan langgeng ing Kratoning Swarga. Amin.|*SP

1 Para Raja 1: 38-48; Jabur 119:129-136; Mateus 12:38-42 AJA MUNG NYUWUN TANDHA“Nalika samana ana ahli Toret lan para Farisi sawatara, kang padhamatur, “Guru, kula sami kapengin sumerep pratandha sakingPanjenengan.”Nanging paring wangsulane, “Golongan kang ala lan ora setya ikinjaluk pratandha, nanging bakal ora kaparingan, kajaba mungpratandhane Nabi Yunus.” (Mateus 12:38–39) Para ahli Toret lan tiyang-tiyang Farisi nyuwun dumateng Gusti Yesussupados paring tandha saking swarga, kamangka Panjenenganipun sampunnglairaké kathah tandha lan mukjijat-mukjizatipun. Panjenenganipun paringwangsulan bilih golongan punika boten badhe kaparingan tandha kejawipratandhanipun Nabi Yunus. Pratandhanipun Yunus punika nelakaken babingkang wigati inggih punika bab seda lan wungunipun Sang Kristus sakingpati. Tigang dinten Yunus mapan ing wetengipun ulam ageng. Punika nggambarakenkadospundi anggenipun Gusti Yesus ugi badhe wonten ing saklebetingtelenging pati tigang dinten laminipun, lajeng wungu ngawonaken pati.Piwucal punika ngemutaken bilih kathah tiyang ingkang nyuwun tandha,bukti, mukjijat, nanging boten purun mbikak manahipun kangge pitadosdumateng Gusti. Pramila pratanda agung arupi seda lan wungunipun SangKristus punika boten dipun tampeni. Panjenenganipun minangka tandhakatresnaning Allah ingkang sejatos tumraping manungsa, nanging botensedaya tiyang saged nyumurupi.Sumangga kita bikak manah kita supados saged nyumurupi tandha-tandha ingkang dipun paringaken saben dinten. Kanthi mekaten sagedndayani sangsaya kekahing gesang kapitadosan kita dumateng Gusti Yesus.Manah ingkang resik saged nyumurupi pitedahipun Gusti, nanging manahingkang wangkot punika namung nuntun dhateng piala lan karisakan. Mugikita tansah tanggap dhumateng kasucen lan pitutur sejati saking Sang KristusGusti. Amin. |*SP

1 Para Raja 1: 38-48; Jabur 119:129-136; Lelakone Para Rasul 7:44-53 AJA NGADHEP GUSTI KANTHI ATI KANG WANGKOT”He, tiyang ingkang sami ndableg, wangkot ing manah, sarta mbudheg,sampeyan tansah sami nglawan Roh Suci, sami kados leluhur sampeyan,inggih makaten ugi sampeyan sadaya.” (Lelakone Para Rasul 7:51) Stefanus, minangka tiyang ingkang pinilih lan kapenuhan Roh Suci,ngandika kanthi kawicaksanan dhumateng para pangarsaning agami, nyariosakensajarahing bangsa Israel wiwit jaman Musa ngantos rawuhipun Sang Mesias.Panjenengané nyariosaken bilih leluhuring bangsa Israel gadhah PadalemanSuci, nanging tetep nglawan dumateng pangandikanipun Gusti. Padalemanpunika namung lambang, nanging tiyang-tiyang punika langkung remenngugemi tradisi tinimbang karsanipun Gusti. Stefanuis ngendikakaken bilihpara leluhur namung caket ing lathi kemawon nangijng manahipun tebihsaking Gusti Allah.Sabda pangandika punika paring penget murih kita sampun ngantosnindakaken pepakening agami sacara lair kemawon. Pepakening agamikedah katampi lan katindakaken lair trusing batos kanthi manah ingkangandap asor saha tinarbuka kangge nampi dawuh pangandikanipun Gusti.Awit menawi mboten mekaten kita badhe dados pribadhi ingkang ndablegsaha wangkot manahipun.Sumangga kita niti priksa manah kita piyambak-piyambak, punapa kitasampun manembah dumateng Allah kanthi setya lan andap asoring manah?Utawi anggen kita sowan Gusti punika namung kangge ngugemi pakulinan?Sampun ngantos kita dados umat ingkang sacara lair manembah dumatengAllah, nanging manahipun tebih saking pangandikanipun Allah. Sami ndableg,wangkot lan nglawan Roh Suci. Pangandikanipun Stefanus ugi dadospepemut kangge kita bilih Gusti Allah ngersakaken dedalem ing manahipunmanungsa minangka Padalemanipun ingkang suci. Mugi kita boten ndableglan mangkotaken manah nalikanipun dipun utus saha dipun tuntun. Sumadyanyendengaken talingan lan ngasorakén manah dhumateng pitedahipun Gusti.Amin. |*SP

1 Raja-raja 1: 28-37; Jabur 119:129-136; 1 Korinta 4:14 – 20 PITUTUR KANG KEBAK KATRESNAN LAN PATULADHAN“Bab iki daktulis ora nedya gawe isinmu, nanging kanggo ngelingakekowe kabeh kang dadi anak-anakku kang dak tresnani.” (1 Korinta 4:14) Gegayutan kaliyan wontenipun padudon ing satengah-tengahing pasamuwanawit wonten warganing pasamuwan ingkang ngegung-egungaken Pauluspunapa dene Apolos (4:6), kanthi kebak raos tresna kados dene tiyang sepuhparing pitutur dumateng putranipun piyambak, Rasul Paulus ngemutakenlan paring pitutur dumateng Pasamuwan ing Korinta. Paulus ngemutakensupados para peladosipun Gusti punika katampi kanthi sae, dipun ajeni lanboten dipun bandhing-bandhingaken. Sanesipun punika pasamuwan ugikedah njagi karukunan saha wetahing pasamuwan. Kanthi alus lan kebak raostresna Rasul Paulus paring pepemut lan mbudidaya njagi sesambetanipunkaliyan pasamuwan ing Korinta.Rasul Paulus ugi ngutus Timotius minangka sulihipun lelados wontening satengah-tengahing pasamuwan. Kanthi pangajab supados Timotiustansah ngengetaken warganing pasamuwan babagan pranantaning gesanganyar ingkang sampun nate dipun wucalaken. Ugi murih pasamuwan saminuladha lampah gesangipun Rasul Paulus salebeting lelados dumateng Gusti.Kangge ngemutaken sederek ing patunggilan ingkang nindakaken kalepatanpanci mboten gampil. Saking waosan punika kita sinau kados pundhingemutaken saha mituturi sederek ingkang nindakaken kalepatan. Inggihpunika katindakaken kanthi kebak raos tresna, patuladhan lan kanthipangangkah supados tiyang punika mboten ngambali kalepatanipun malih.Sanesipun punika, wigatos ugi kangge njagi murih karukunan punapa denewetahing pasamuwan. Amin. |*PAC

Dhaniel 12:1-13; Jabur 75; Mateus 12: 15-21 GUSTI YESUS SUMBERING KATRESNAN“Glagah kang pepes ora bakal dikethok lan uceng-uceng kang urube melik-melik ora dipateni nganti Panjenengane wus ndadekake menangekabeneran. Apadene bangsa-bangsa bakal padha ngarep-arepmarang Panjenengane.” (Mateus 12:20–21) Nalika Gusti Yesus pirsa bilih tiyang-tiyang Farisi badhe nyedaniPanjenenganipun, Gusti Yesus lajeng sumingkir. Kathah tiyang ingkangndherekaken Panjenenganipun. Kathah ugi ingkang dipun usadani sakingsesakitipun. Gusti Yesus ugi paring dhawuh supados sami nyidem perkawispunika. Sampun ngantos dipun cariyosaken dhumateng tiyang sanes.Andhap asoring manahipun Gusti Yesus ing salebeting makarya sageddados tuladha tumrap kita. Panjenenganipun makarya kanthi sesideman,boten pados pangalembana saking tiyang sanes. Makarya kanthi kebak raostresna lan welas asih. Panjenenganipun ugi kepareng migatosaken tiyang-tiyang ingkang ringkih lan kecalan dayaning gesang. Satemah tiyang-tiyangpunika sami gumregut, tuwuh gregetipun malih. “Glagah kang pepes orabakal dikethok lan uceng-uceng kang urube melik-melik ora dipateni ngantiPanjenengane wus ndadekake menange kabeneran.” Sedaya punika nedahakenadegipun Gusti Yesus minangka juru wilujeng sumbering katresnan.Sumangga kita tampi piwucal saking gesangipun Gusti Yesus punika,supados kita saged dados abdi ingkang andhap asor lan boten gampil njeksanitiyang sanes. Awit dados tiyang pitados punika sanes bab status, nangingkedah kawujudaken wonten salebeting tumindak ingkang saget dipun tampilan dipun raosaken dening sesami sacara nyata. Mugi kita saged nglairakekatresnanipun Gusti Yesus punika sacara nyata ing gesang. Amin. |*SP

Zefanya 3:1-13; Jabur 75; Galati 4:21-5:1 KAMARDIKANING ROHANI MINANGKA WARISAN“Awit saka iku, sadulur-sadulur, kita iki dudu anak-anake batur wadon,nanging padha dadi anak-anake wanita kang mardika” (Galati 4:31) Sarana pasemon bab putranipun Abraham saking Hagar ingkang adegipunminangka batur tukon lan Sara minangka wanita mardika. Paulus nedahakenbilih tiyang ingkang gesangipun ngandelaken lan kaiket dening pranatanpunika kadosdene turunipun batur tukon ingkang boten saged ngowahi nasibipun,amargi pranatan nedahaken bab dosa lan kalepatan nanging mboten ndayanikangge uwal saking dosa lan kalepatan punika. Dene mungguhing tiyangingkang pitados dhumateng sih rahmatipun Gusti Yesus, purun ngakenikalepananipun lan mratobat, gesangipun kados lare mardika. Amargi sih-rahmatipun Gusti punika paring pangapunten lan kamardikan saking dosa.Paulus paring piwucal bilih gesang wonten ing Sang Kristus punika dadosgesang ingkang mardika saking dosa lan paukuman. Namung kemawon,kamardikan punika kedah kita lampahi kanthi kebak tanggel jawab, botensak sekecanipun piyambak. Kita kedah tansah ngudi gesang suci laraskaliyan kersanipun Gusti minangka tanggapan kita dateng katresnan lan sihrahmat peparingipun Gusti Allah punika.Mila, sumangga kita tampi kamardikan rohani punika kanthi manteplan wicaksana. Sampun ngantos sesambetan kita Kaliyan Gusti Yesus pedhotawit tata gesang ingkang namung ngandelaken lan kaiket dening pranatan.Gesang kita kedah dados pratandha bilih kita punika putra-putraningparasetyanipun Gusti, ingkang dipun tresnani lan dipun angkat dados wargaKratoning Allah. Sumangga kita tampi kamardikan sih rahmating Gusti Yesuspunika kanthi kadiwasan, tanggel jawab, lan iman. Ingkang sedaya punikakita wujudaken srana tata gesang ingkang nindakaken katresnan lan kabecikan.Amin. |*SP

Nahum 1: 1-13; Jabur 75; Wahyu 14: 12-20 KASETYAN ING TENGAHING PANGADILAN“Kang prelu ing kene yaiku sabar-mantepe para suci, kang padha ngantepipepakoning Allah lan pracaya marang Yesus. Aku tumuli krungu swarasaka swarga kang ngandika, “Tulisen: Rahayu para wong kang mati lanmatine ana ing patunggilane Gusti, wiwit ing samengko.” “Pancenmangkono,” pangandikane Roh, “Supaya padha aso saka rekasané, awitsakehing panggawene padha mbarengi lakune.” (Wahyu 14:12–13) Kitab Wahyu nelakaken bilih para suci, inggih punika para kagunganipunGusti, kedah tansah netepi dawuhipun Gusti, lan tetep pitados dhumatengGusti Yesus. Nalika kedah ngadepi panandang saha panganiaya para sucitetep ngadhepi kanthi iman ingkang bakoh. Punika gambaran nyata bilihgesang minangka para suci punika boten gampil, dipun betahaken kasetyanlan katetepaning iman.Pangadilan pungkasan ingkang nggegirisi badhe kelampahan. Wontening ngriku Gusti badhe mbabaraken keadilanipun. Kados ing pasemon babpanenan, wohing gesangipun umat badhe dipun timbang, dipun pisahakenantawising ingkang sae kaliyan ingkang awon. Umat ingkang setya badhekalebetaken ing kawilujengan sejati, awit Gusti mbelani tiyang ingkang ingsetya salebeting ngadhepi panggodhaning jagad punika. Para suci ingkangsami setya, njagi kapitadosanipun dhumateng Gusti Yesus ngantos puputingyuswanipun. Punika ingkang nampi ganjaran ing dinten pengadilaning jagad.Sumangga kita tetep setya, sinaosa tantangan ing gesang asring nggodhagesang kapitadosan kita. Kasetyan punika perlu dipun wujudkaen botennamung nalika gesang lumampah gampil, nanging ugi nalika kedah ngadhepimaneka warni kasisahan lan momotan ing gesang. Awit Gusti botennglirwakaken umatipun, Panjenenganipun pirsa kabecikan ingkang tansahkita upadi. Mugi kita pinaringan sih rahmat, dipun keparengaken nampikawilujengan ingkang sampurna sesarengan kaliyan barisan para suci. Ingngriku kita sami badhe gesang langgeng tetunggilan kaliyan Gusti kita.Amin. l *SP

Yesaya 44:16-8; Jabur 86:11-17; Rum 8:12-25; Mateus 13:24-43 GUSTI SING PIRSA WEKTU PANENE!“Cikben padha thukul bebarengan nganti mangsane panen. Ing wektu ikuaku bakal tutur marang sing padha derep: Klumpukna dhisik alang-alangelan bentelana, banjur obongen, sawuse iku gandume klumpukna inglumbungku.” (Mateus 13:30) Gusti Yesus maringi pasemon bab nyebar wiji ingkang sae, nangingnalika dumugi wekdalipun wiji punika tuwuh, ing antawising wiji sae punikatuwuh ugi suket alang-alang. Ingkang nanem punika Gusti Allah, denesabinipun punika donya utawi pegesanganing manungsa ing jagad. Wiji saepunika piwucal ingkang saking Sabdaning Gusti ingkang dipun ugemi sahadipun tindakaken dening para umat kagunganipun Gusti, dene wiji suketalang-alang punika daya panggodhanipun Iblis ingkang ngrasuk ing gesangmanungsa ingkang arupi sedaya panyambut damel awon lan piala. Awitpanenan nembe saged dipun tindakaken sasampunipun dumugi wekdalipunpanen. Mila kados-kados kekalihipun dipun kendelaken gesang lan tuwuhsesarengan ing sabin, ananging sedaya namung nengga wegdal ingkangprayogi kagem misahaken kekalihipun.Asring kita rumaos gumun: kok wong ala katon sukses, dene wong becikkadang nandhang sangsara? Nanging pasemon punika paring piwucaldhateng kita bilih Gusti ndhèrèk nyekseni, lan Panjenenganipun botenkesupen. Nalika sampun dumugi wekdalipun panen Gusti piyambak ingkangbadhe milah antawisipun alang-alang lan gandum. Suket alang-alang badhedipun besmi srana latu, dene wiji sae badhe dipun tunggilaken lan dipunbekta dhateng lumbung gesang ingkang kebak kabungahan.Sumangga kita tetep setya nandur kabecikan, sanadyan kawontenanboten mesthi ndhukung. Sampun ngantos kita kendho, awit wohing kabecikanpunika boten lajeng ketingal. Gusti paring ganjaran miturut wekdal lankarsanipun. Mugi kita tansah ngupaya saged dados wiji ingkang sae, sabar,tetep makarya lan ngladosi, ngantos rawuhipun Sang Juru Panen ingkangSejati. Amin. |*SP

Yesaya 44: 18-20; Jabur 86:11-17; Mateus 7:15-20 MAWAS DHIRI LAN NGEDALAKEN WOH“Dadine wit kang becik metokake woh becik, wit kang geringenwohe iya ora apik. Wit kang becik ora bisa metokake woh kang ala,lan wit kang geringen ora bisa metokake woh kang becik.” (Mateus 7:17-18) Gusti Yesus paring pepenget dhateng para pendherekipun supadossami waspada dhumateng para nabi palsu. Nabi-nabi palsu punika dhatengkanthi mangangge rasukan wulu wedhus gembel, ketingalipun sae anangingmanahipun kados asu ajag kang sumadya damel cilaka. Gusti Yesus paringpitedah anggen para pendherekipun bedakaken pundi nabi ingkang asli laningkang palsu. Bab punika badhe kethithik saking wohing tumindakipun utawiwohing gesangipun. Kadosdene taneman, wit ingkang sae badhe ngedalakenwoh igkang sae lan kosok wangsul, wit ingkang awon, wohipun mesthi awon.Emanipun manungsa asring kagoda kangge ningali bleger saha solahbawa ingkang ketingal. Kamangka tiyang ingkang ketingal saleh dereng mesthiresik manahipun. Nanging wohing gesange inggih punika tumindakipun,katresnanipun, kasetyanipun punika wujud pitepangan ingkang sejatos kaliyanGusti Allah. Gusti paring piwucal supados kita boten gampil kesengsemdumateng bab-bab ingkang ketingal, nanging saged ningali kanthi lantip lanwcaksana.Sumangga kita dados tiyang ingkang wicaksana, lan tansah nyuwunpitulunganipun Gusti supados saged mbedakaken punapa ingkang sae laningkang awon. Saklajengipun, prayogi kita ugi boten namung mbiji tiyangsanes, nanging ugi tansah mriksa badan kita piyambak-piyambak: wohinggesang kita punika woh kang sae utawi awon? Kapitadosan punika kedahdipun wujudaken srana tumindak. Mugi kita tansah nyuwun pitedah sakingSang Roh Suci, supados gesang kita saged ngedalaken woh ingkang damelrenaning penggalihipun Gusti Allah lan migunani tumrap sesami. Amin. |*SP