Pangentasan 3:1-12; Jabur 31:1-5;15-16; L. Para Rasul 7:1-5; 16-17 LUMAMPAH ING PANGANDEL“… Sira lungaa saka ing tanahira lan saka ing sanak sedulurirasarta menyanga ing tanah, kang bakal Suntedahake marangsira.Panjenenganipun lajeng linggar saking tanahipun …”(Lelakone Para Rasul 7:3-4) Kidung Pasamuwan Jawi 106 “Amung Kumandel Iku” mratelakaken bilihgesangipun para tiyang pitados gumantung saking kapitadosipun dhatengGusti. Sikeping gesang makaten ugi dados dhasaring semangatipun grejaingkang kabereg dening semangat Reformasi: Sola fide (namung karanaiman/kapitadosan/pangandel). Semangat punika estunipun sampun mawujudwonten ing gesangipun rama Abraham.Stefanus punika abdinipun Gusti, kiyeng anggenipun nggelaraken Injil.Temahan dipun rangket lan kinunjara; ing pungkasanipun kasedanan, minangkamartir! (tiyang ingkang nemahi tiwas awit ngugemi kapitadosanipun) Nalikanipunnembe dipun adili, Sang Stefanus atur paseksi bab pangandel. Stefanusnyariosaken lelampahanipun rama Abraham. Panjenenganipun tinimbalandening Gusti Allah saking tanah leluhuripun, tanpa mengertosi badhe katuntundhateng pundi. Timbalan wau namung nerangaken tujuanipun “ing tanahkang bakal Suntedahake marang sira”. Nadyan boten cetha papan tujuanipun,ewasemanten Abraham sendika ngestokaken dhawuhing Allah.Pangandelipun Abraham kadhasaran anggenipun ngugemi prajanji menawiAllah badhe paring tanah pusaka ing negari manca ngrika lan badhe kathahtedhak turunipun. Lha kok inggih pitados dhateng dhawuh timbalan kanggekekesahan tanpa mengertos ceples pundi papan anyar wau! Lah inggih punikamaknaning pitados; Mila kitab Ibrani 11:1 mratelakaken yen “Pracaya ikudhasaring samubarang kang kita arep-arep lan cihnaning samubarang kangora katon”. Inggih krana pangandelipun Abraham ingkang kanthet makatenwau, Abraham kasebut “ramane wong pracaya”( bapa orang beriman).Kula lan panjenengan sami sampun pitados salugu dhateng Allah ingdalem asmanipun Sang Kristus, ta? Pitados tegesipun sumanggem lanmitayakaken lelampahaning gesang dhumateng Panjenenganipun sang Kristus,boten mitayakaken gesang ing daya kekiyatan kita piyambak. Mugi Gusti karenaning pitados kita lan tansah ngrimat saha ngiyataken pitados kita. Amin |*BP

Purwaning Dumadi 12:1-3; Jabur 31:1-5, 15-16; L. Para Rasul 6:8-15 NILAR SEDAYANIPUN“Sang Yehuwah dhawuh marang Rama Abraham: “Sira lungaaninggala tanahira, kulawangsanira lan omahe bapakira …”(Purwaning Dumadi 12:1) Tiyang ingkang pikantuk padamelan ing papan sanes punapa malih tebihsaking griyanipun, mesthi ing manahipun tuwuh mawarni-warni pitakenan:mengko kepriye ning kana, ing panggonan anyar, ora ana sing kenal,panggonane kaya apa lan sanesipun. Griya ingkang sampun dados papaningkang ngremenaken kedah dipun tilar.Mekaten temtunipun mawarni-warni pitakenan tuwuh ing pikiran lanmanahipun rama Abraham nalika kadhawuhan nilaraken samukawisingkang wonten ing griyanipun, nilar para sedherekipun malah nilar tanahasalipun, tanah kelairanipun tumuju dhateng papan enggal ingkang derengdipun mangertosi. Senadyan mekaten, Rama Abrahan ngestokakendhawuhipun Gusti punika. Anggenipun Rama Abraham ngestokakendhawuhipun Gusti punika temtu awit ngugemi prasetyanipun Gusti bilihGusti badhe nganthi lan nedahaken margi tumuju dhateng ing negariingkang kedah dipun tuju. Boten namung punika, rama Abraham badhetansah binerkahan ing sauruting gesangipun.Kita sampun katimbalan nilar gesang kita ingkang lami, nilar sedayaingkang kita gadhahi sakderengipun, kadhawuhan mlebet ing gesang anyarwonten ing sihipun Gusti Allah ingkang tetela wonten ing Gusti YesusKristus. Kita sampun gesang ing gesang anyar wonten ing Sang Kristus.Punapa kita sampun nilar sedaya ingkang asipat lami? Punapa gesang kitasampun nelakaken gesang ingkang cundhuk kaliyan dhawuhipun GustiYesus Kristus ingkang sampun nimbali kita?Ing salebeting kita lumampah netepi timbalanipun Gusti, kathah babingkang saged nyandhungi lampah kita. Setunggal bab ingkang prelu tansahkita enget lan kita wujudaken, inggih punika berkah ingkang tansah kitatampi ing gesang kita. Ugi timbalan kangge nelakaken berkahipun Gustidhateng sesami. Gusti badhe tansah mitulungi kita anggen kita mbudidayanilar gesang lami. Pancen boten gampil, nanging Gusti mesthi mitulungikita, temah kita saged nilar gesang ingkang lami. Amin. |*WSMS

Yeremia 23:1-8; Jabur 100; Mateus 20:17-28 MLEBET ING PLATARAN KANTHI PAMUJI“Padha lumebua liwat gapurane kalawan memuji asmane …ngaturna pamuji sokur”(Jabur 100:4) Ayat 4 nyerat bilih umat sami mlebet ing gapuranipun Gusti kalawanmemuji asmanipun, lan lumebet ing plataranipun kanthi kidungpangalembana ngaturaken sokur lan ngluhuraken asmanipun Gusti.Padaleman Suci punika plataranipun wonten kalih, plataran njawi lanplataran nglebet. Ingkang dipun sebut gapura punika lawang platarannglebet tumuju dhateng misbyah kurban (Yeheskiel 8:16a). Menawi umatmlebet dhateng gapura plataran nglebet ateges badhe caos kurban ingmisbyah.Dahawuh “padha lumebua” punika nelakaken bilih sedaya tiyangkatimbalan mlebet ing plataran nglebet punika. Allah minangka pangennimbali para mendanipun marek ing ngarsanipun nglangkungi gapurapunika kanthi ngunjukaken kidung pamuji lan kidung pangalembana.Pamujining umat ingkang jejer menda punika nelakaken anggenipun caospakurmatan dhumateng Sang Pangeran awit kasaenanipun lankasetyanipun. Kanthi setya Panjenenganipun ngengen para mendanipun.Para mendanipun ngraosaken tentrem lan ayem wonten ing pangayomanlan pangrimatpun Sang Pangen.Ing wekdal punika, kita para menda kagunganipun Gusti ugi katimbalanlumebet dhateng ing padalemanipun, celak kaliyan Panjeneganipun.Anggen kita sowan ing ngarsanaipun Gusti temtu aboten namungngaturaken pamuji ingkang awujud kekidungan utawi nyanyian, anangingsawetahing gesang kita. Gusti Yesus sampun ngurbanaken sariranipunkangge kita para mendanipun. Prayogi kita ngaturaken sawetahing gesangleladi dhateng Panjenenganipun. Punika ateges kita katimbalan ngaturakenpunapa ingkang kita gadhahi, peparingipun Gusti punika, kita aturakendhumateng Panjenenganipun minangka sarana murih kabanguningpasamuwan. Saben tiyang prelu ngudi sasaged-saged ngaturaken punapaingkang dipun gadhahi, malah gesang sawetahipun minangka cihnaningpanuwun dhumateng Gusti ingkang sampun marengaken kita lumebet ingpadalemanipun. Amin. |*WSMS

Yeheskiel 34:23-31; Jabur 100; Ibrani 13:20-21 KITA PUNIKA MENDANIPUN GUSTI“Sira kabeh iku padha dadi wedhusing-Sun, wedhus kang padhaSunengen lan Ingsun iki Allahira.”(Yeheskiel 34:31) Kita punika para mendanipun Gusti. Punika pitembungan ingkangsampun limrah kita pireng. Kita kadosddene menda, lan Gusti Allah dadosPangenipun. Punika pangandikanipun Gusti dhateng nabi Yeheskielgegayutan kaliyan kawontenanipun bangsa Israel, dadosa ingkang wontening pambuwangan Babil punapa-dene ingkang kantun ing Israel. UmatipunGusti punika, dadosa ingkang wonten ing Babil punapa-dene ingkangwonten ing Israel, sami gesang ing salebeting kasisahan lan karibedan. UmatIsrael kadosdene menda-menda ingkang dipun kepung dening kewan galakingkang mbebayani, ingkang ngganggu lan ngancam gesangipun. Umatdipun rayah, dipun pejahi, dipun mangsa kewan galak, inggih punikabangsa-bangsa sanes ingkang saestu damel sangsara. Siti boten wontenasilipun, satemah sami keluwen.Mirsani kawonten kados mekaten punika Gusti Allah nedya paringpangluwaran. Bangsa-bangsa ingkang sami ngrayah, ingkang sami damelsangsara badhe kasirnakaken, pasiten badhe ngedalaken woh. Umat badhegesang kanthi tentrem. Ing titi wancinipun umat Israel badhe kapitulungan,badhe wonten jawah ingkang nelesi bumi lan tetuwuhan medalakenwohipun.Gesang ngrekaos dipun alami dening saben tiyang senadyan beda-bedaageng alitipun lan awrat enthengipun. Ugi ing jaman sapunika kathah tiyangngraosaken bilih gesang punika boten gampil. Tiyang saged nglokrongadhepi bab punika. Gesang tanpa semangat lan tanpa pangajeng-ajeng.Ing babagan ekonomi ngraosaken regi-regi tansah mindhak. Ing babaganpendhidhikan sangsaya awrat mlebet ing tataran ingkang langkung inggilawit kathah sainganipun. Angel pados padamelan. Punapa ingkang badhelan kedah kita tindakaken? Kendel kemawon temtu badha sagsaya nglokro,sangsaya terpuruk. Tandhang damel, dereng temtu wonten asilipun.Pangandikanipun Gusti dhateng bangsa Israel ugi kaparingaken dhatengkita. Pepalang badhe kasingkiraken. Gusti punika pangen kita. TemtuPanjenenganipun ingkang badhe nyekapi gesang kita. Tansah semangat lanmbudidayaa. Amin. |*WSMS

Yeheskiel 34:17-23; Jabur 100; 1 Petrus 5:1-5 KANCA LAN SEKSI“Para pinituwa kang ana ing antaramu iku dakpituturi, … amarga aku ikidadi kanca pinituwa sarta seksine sangsarane Sang Kristus”(1 Petrus 5:1) Pethikan seratipun rasul Petrus ingkang isi pitutur punika katujokakendhateng para pinisepuh ing pasamuwan wonten ing tlatah Pontus, Galati,Kapadhokia, Asia Kecil, lan Bitinia. Saderengipun pitutur kaparingake, rasulPetrus nerangaken menggah sinten dhirinipun. Wonten ing ayat 1 rasulPetrus punika ugi satungaling pinisepuh. Rasul Petrus ngrumaosi bilihdhirinipun sami kaliyan para pinisepuh sanespun, boten langkung inggil,boten langkung pinter. Ingkang langkung namung pengalamanipunanggenipun dados muridipun Gusti Yesus, mliginipun piyambakipun saestunekseni sangsaranipun Sang Kristus. Kita temtu kengetan sinten Petruspunika. Petrus punika murid ingkang kendel, nate napak ing toya, ngunuspedhang merung talinganipun Malkhus, nyelaki Gusti Yesus ngantos kaping tiga.Rasul Petrus paring pitutur supados para pinsepuh sami nindakakenayahanipun ngengen para warganing pasamuwan kanthi legawaningmanah laras kaliyan kersanipun Gusti Allah. Pitutur punika temtukadhasaran dening pengalamanipun minangka pendherekipun Gusti Yesus.Rasul Petrus sampun ngraosaken kados pundi dados murid ingkang kendel,nanging ugi boten sampurna awit sampun nyelaki Gustinipun. Rasul Petrusboten lingsem dados seksinipun Sang Kristus sanadyan boten sampurna,kathah kakiranganipun.Kados dene rasul Petrus, kita ugi katimbalan leladi ing satenghaingpasamuwan, sinaosa boten sedaya ing kalenggahan pinisepuh. Kawontenanlan kasagedan kita mawarni-warni, wonten ingkang: wonten ingkang dadospinesepuh, Diaken, Pegurus Komisi, Pengurus Wilayah saha dadosWarganing Pasamuwan. Rupi-rupi ayahan punika minangka timbalanipunGusti lantaran pasamuwanipun. Mila kita tampi kanthi panuwun lansesarengan nindakaken ayahan punika kagem kaluhuranipun Gusti. Kita ugiprelu paring paseksi minangka para paladosipun Gusti ingkang gesangipuntansah ngabekti dhumateng Gusti. Srana mekaten, pasamuwan sagedkabangun. Amin. |*WSMS

L. Para Rasul 2:42-47; Jabur 23; 1 Petrus 2:19-25; Yokanan 10:1-10 MBANGUN PASEDHEREKAN“Sadina-dina tansah padha nglumpuk ing Padaleman Suci …Padha nyuwil-nyuwil roti ana ing omahe giliran …kalawan bungah lan ati kang tulus”(Lelakone Para Rasul 2:46) Lelakone Para Rasul 2:42-47 punika nyariyosaken gesangingpasamuwan ingkang wiwitan. Perikop punika nyariyosaken kados punditiyang-tiyang ingkang sampun sami mirengaken lan nampi khotbahipunpara rasul lan manjing dados Kristen punika karimat. Tiyang-tiyang ingkangsampun ngantepi piwulangipun para rasul punika ngrimati gesangipunsarana tetunggilan dadosa ing Padaleman Suci punapa-dene nglempak inggriyanipun secara giliran. Warganing pasamuwan punika sami ngrumaosiwigatosing pepanggihan srana nglempak sesarengan. Warganingpasamuwan nggadhahi raos ingkang sami: manunggal saiyeg saeka-prayanguri-uri gesang sesarengan. Sami-dene anggenipun nggatosaken, temahmengretos punapa ingkang dados kabetahaning warganing pasamuwan.Bab punika tetela anggenipun nggadhahi raos bilih punapa ingkang dipungadhahi punika ugi prelu kaginakaken kangge tiyang sanes, boten namungkangge dhirinipun piyambak. Nyuwil-nyuwil roti lan nedha sesarengankalawan bingah. Ing gesang serarengan punika kabangun wontenipunpasedherekan. Sami-dene nggatosaken kabetahan ing bab: raga (nedhisesarengan), nyuwil-nyuwil roti kados-dene ingkang dipun tindakakendening Gusti Yesus, memuji asmanipun Gusti (spiritual), lan dipun senengidening tiyang kathah (sosial). Sedaya punika katindakaken kanthi bingah lanmanah ingkang tulus.Kita saged nggambaraken endahing kawonten pasamuwan wiwitanpunika. Sumangga sami niteni kawontenaning pasamuan ing wekdal punika.Boten prelu tebih-tebih, kita saged ningali pasamuwan kita piyambak.Kadospundi kawontenaning pasamuwan kita? Punapa wonten gesangingkang manunggal, saiyeg, sami dene nggatosaken ing sadhengahkawontenan dalasan kabetahanipun, dipun remeni masyarakat ing sakiwatengen kita (raga, sosial, ekonomi, spiritual)? Menawi sampun, kados pundianggen kita badhe ngindhakaken? Menawi dereng, punapa ingkang kedahkita tindakaken? Roh suci mesthi mitulungi kita. Amin. |*WSMS

Yeheskiel 34:1-16; Jabur 23; Lukas 15:1-7 MANGGEN ING DALEMIPUN SANG YEHUWAH‘… saha kawula badhe manggen wonten ing padalemaningSang Yehuwah ing salaminipun”(Jabur 23:6b) “Suami saya itu bu seringkali, pagi, siang, sore, malam di gereja. Rapatini, rapat itu, belum lagi kalau ada undangan jagong. Jadi, dia mestimembawa pakaian ganti.” Mekaten cariyosipun satunggaling ibu gegayutankaliyan garwanipun.“Kawula badhe manggen wonten ing padalemaning Sang Yehuwah ingsalamimipun”, mekaten pangandikanipun Juru Masmur ing ayat 36b.Punapa punika sami kaliyan cariyosipun ibu wau? Temtu mboten. ingkangdipun kajengaken dening ayat 36b “manggen wonten ing padalemaningSang Yehuwah” punika wangsul malih dhateng Padaleman Suci. Jabur 23punika sajakipun masmur ingkang kakidungaken nalika umat sowandhateng Padaleman Suci ing Yerusalem saprelu nyaosakenpangabektinipun.Ayat 1-4 nelakaken pangakenipun Juru Masmur bab Gusti Allah ingkangjumeneng minangka pangen. Ayat 5-6 nelakaken Gusti Allah ingkangjumeneng tuan rumah ingkang ngayomi tamunipun. Pangayomanipun GustiAllah punika ndadosaken Juru Masmur ngraosaken kabegjan, dadosakenkabingahanipun. Mila Juru Masmur gadhah pepenginan tansah manggening padalemaning Sang Yehuwah, inggi punika wonten ing Padaleman Suci.Awit pangrengkuhipun Gusti Allah punika ndadosaken Juru asmur kraos ingpadalemaning Sang Yehuwah. Temtu ing padaleman punika mbotennamung sowan, ananging ugi nindakaken punapa ingkang prelu.Punapa prelunipun kita dhateng ing greja? Temtu mboten namungsowan, ananging ugi nindakaken bab-bab ingkang prelu kangge gesangingpasamuwan. Ing greja wonten kegiyatan mawarni-warnai kangge mbangungesangin pasamuwan. Anggen kita tindak greja punika nindakakenkegiyatan sesarengan. Saged kelampahan sedinten kita kegiyatan ing greja.Ingkang baken lan wigati inggih punika anggen kita nindakaken kegiyataning greja kanthi sedya ingkang sae kagem kamulyanipun Gusti. Amin.|*WSMS

Pangentasan 3:16-22, 4:18-20; Jabur 23; 1 Petrus 2:13-17 NAMUNG KABEGJAN LAN KADARMAN“Amargi namung kabegjan lan kadarman thok ingkangbadhe ngirid lampah kawula, salaminipun gesang”(Jabur 23:6a) Jabur 23 punika kalebet masmur ingkang dipun remeni dening kathahtiyang Kristen. Kula boten mangertos punapa sebabipun. Punapa awitmasmur punika nelakaken kapredulenipun Gusti? Menawi kita namungnggatosaken ayat 6a sajakipun panci mekaten. Kabegjan lan sih-kadarmanipun Gusti ingkang badhe ngirid lampah kita ing sauruting gesang kita.Ayat 1-3 punika ayat ingkang nentremaken, ngremenaken, damelmanah ayem. Nanging menawi kita gatosaken ayat 4-5 punika nelakakenkawontenan ingkang beda. Tembung “jurang plimenganing pati” (lembahkekelaman) punika nelakaken kawontenan ingkang lelawanan kaliyan ayat1-3. “Jurang palimenganing pati” punika nelakaken bilih Juru Masmur ingsalebeting bebaya, ing salebeting kawontenan ingkang nguwatosi. JuruMasmur boten jenjem awit wonten satru ing sakngajengipun (ay. 5). JuruMasmur dipun ayang-ayangi dening satru ingkang ngarah nyawanipun.Gesangipun kaancam dening satru ingkang wonten ing ngajengipun. Sintensatru punika panci mboten dipun sebutaken, nanging cetha punikangganggu gesangipun. Ewa-semanten, juru masmur ngraosaken tentremlan ayem (ay. 3). Diayemake ateges dipun damel ayem. Sinten ingkangdamel tentrem lan ayem punika? Boten sanes inggih punika Gusti Allahingkang dipun akeni dados pangenipun. Gusti Allah ingkang jumenengPangen punika boten negakaken wonten ingkang ngganggu gesangipun,ingkang badhe nyilakani utawi dipun ancam dening satru punika. Gusti AllahSang Pangen punika mitulungi lan damel tentrem, kadosdene mendaingkang dipun plegungaken ing panggenan ingkang kathah suketipun, dipunirid dhateng toya ingkang nyegerake.Gesang kita pancen boten aman, sawanci-wanci saged kemawonwonten tiyang ingkang nyatroni kita, ingkang damel kita boten jenjem.Nanging Gusti Allah Sang Juru Pangen kita badhe damel kita ayem lantentrem. Temah kita badhe ngraosaken kabegjan lan kadarman ingkangngirid lampah kita. Amin. |*WSMS

Pangentasan 2:15b-25; Jabur 23; 1 Petrus 2:9-12 MITULUNGI INGKANG RINGKIH“… nanging Sang Musa banjur jumeneng nulungisarta ngombeni wedhus-wedhuse”(Pangentasan 2:17b) Saksampunipun mejahi tiyang Mesir, Musa mlajar saking ngarsanipunSang Prabu Pringon awit badhe dipun sedani. Musa lajeng dumugi ing tanahMidian, lenggah ing sapinggiring belik. Boten dangu, dhateng para pawestri,putrinipun imam ing Midian, pitu cacahipun. Para pawestri punika dhatengbelik saprelu ngangsu kangge ngombeni menda-mendaning ramanipun.Lajeng wonten para pangen dhateng ingkang lajeng ngunduraken utawinundhung para pawestri wau. Ing papan ngriku toya pancen winates, milakedah kaginakaken kanthi trep. Tumindakipun para pangen jaler punikaboten sae. Tiyang jaler mesthi langkung rosa. Para pawestri punika mesthiringkih, kawon yen nglawan para pangen punika. Musa lajeng menyatnulungi (milujengaken) pra pawestri punika saking tingkah-polahipun parapangen. Musa mawas bilih tingkahipun para pangen punika boten leres,mboten adil, ngganggu lan ngawonaken ingkang ringkih.Ing sakiwa tengen kita kathah patrap lan tumindak ingkang boten adil,ingkang rosa nyilakani ingkang ringkih, ingkang kiyat nindhes ingkangringkih. Ingkang pinter mbodhoni ingkang kirang pinter, ingkang sugihngremehaken ingkang miskin. Punapa ingkang sampun lan badhe kitatindakaken secara pribadi, brayat, pasamuwan dhateng tiyang-tiyangingkang ringkih punika?Pancen saben-saben secara ajeg punapa kadhangkala (insidental) kitasecara pribadi lan minangka pasamuwan ngawontenaken bakti sosialkangge tiyang-tiyang ingkang kaanggep mbetahaken kawigatosan,upaminipun dhateng lare-lare ing Panti Asuhan. Bab punika temtutumindak ingkang sae lan prelu. Nanging temtu ugi prelu pambiyantuingkang boten namung awujud materi. Mitulungi ingkang ategesmilujengaken ugi saged katindakaken awujud tambahing seserepan lankakendelan ingkang gegayutan kaliyan nglawan lan merangi tumindakingkang mboten adil lan damel sangsara, tumindak ingkang ngremehakentiyang sanes, tumindak ingkang ngasoraken sesami. Gusti mberkahi lanmadhangi kita kangge mitulungi ingkang ringkih. Amin. |*WSMS

Pangentasan 24:1-11; Jabur 134; Yokanan 21:1-14 WOHING PAKARYAN KITA“Njupuka iwak sawatara, oleh-olehane anggonmu mentas njala mau.”(Yokanan 21:10b) Saben tiyang ingkang nyambut damel utawi makarya temtu wonten asilutawi wohipun. Asil utawi woh punika saged sae saged ugi awon, sagedkathah utawi sekedhik, saged ngremenakan lan mbingahaken, saged damelcuwa. Kathah bab utawi faktor ingkang ndadosaken asiling pakaryan kitasae punapa boten. Ing antawisipun: sehat punapa nembe sakit; gadhahsemangat punapa nglokro, kanthi greget punapa males-malesan.Para sakabat, Simon Petrus sakanca, nembe sami dhateng gisikingseganten Tiberias saprelu badhe pados ulam. Sadalu natas anggenipunpados ulam, nanging nglaha, boten pikantuk ulam babar pisan. Ing wancienjing Gusti Yesus jumeneng wonten ing gegisik lan ndangu kasilipunanggen sami pados ulam. Awit boten sami pikantuk asil, Gusti Yesus lajengdhawuh supados para murid wau ndhawahaken jalanipun ing satengeningprau, mesthi badhe pikantuk ulam. Tanpa mangu-mangu lan tanpa mikirpunapa-punapa para murid nindakken dhawuhipun Gusti, senadyan botenmangertos bilih ingkang dhawuh punika Gusti Yesus. Dhawuhipun GustiYesus punika wonten asilipun. Jalanipun kebak ulam ngantos boten sageddipun tarik awit saking kathahipun ulam ing jala punika.Para murid pancen boten mangertos bilih ingkang dhawuh punika GustiYesus, nanging nindakaken dhawuhipun. Punapa sebabipun? Saged ugi paramurid sampun kesel awit sampun sadalu anggenipun ngupadi. Saged ugiwonten raos ingkang beda, ingkang ngraosaken bilih dhawuh punika kedahdipun tindakaken supados pikantuk ulam. Ing manahipun murid ingkangdipun kasihi lajeng tuwuh raos bilih ingkang dhawuh punika Gusti Yesus. lanpangrasipun punika saestu leres.Para murid sampun budidaya lan mbangun-turut ndhawahaken jala ingsisih tengen prau temah wonten asilipun. Gusti Yesus ngaosi asiling paramurid angenipun njala. Pangaosipun Gusti Yesus punika tetela anggenipundhawuh: “Njupuka iwak sawatara, oleh-olehane anggomu mentas njalaiku.” Gusti Yesus ugi ngaosi pakaryan ingkang kita tindakaken kanthipambangun-turut dhumateng Panjenenganipun. Amin. |*WSMS