Zakharia 9:9-12; Jabur 145:8-14; Rum 7:15-25a; Mateus 11:16-19; 25-30 PADHA MRENEA, AKU BAKAL GAWE AYEMMU”He, para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakalgawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padhanggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lembah ing budi, temahan kowebakal padha oleh ayeming nyawamu. Amarga pasanganKu iku kapenaklan momotanKu iku entheng.” (Mateus 11:28-30) Gusti Yesus paring pangandika kanthi kebak ing sih kawelasan, nimbalipara manungsa ingkang ngraosaken kesayahan lan kamomotan ing gesangipun: “He, para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Akubakal gaeé ayemmu.” Pangandikan punika mboten namung timbalan, anangingngemu setunggaling pawartos kabingahan ingkang kebak sih-rahmat. Gustipirsa raos sangsara ing manah, momotaning gesang ingkang dipun alamidening manungsa. Panjenenganipun nyawisaken pangayoman kang tulus,sarta panglipur ingkang sejati tumrap saben tiyang ingkang marek sowankanthi manah nglentih, andhap asor, lan nyadhong pitulunganipun Gusti.Panjenenganipun ugi paring dhawuh: “Pasanganku padha tampananaing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah-manah, satemah kowe bakal padha olèh ayeming nyawamu.” Pasangan/Kuk punika pralambang nunggil lan mbangun sesambetan kaliyan Gusti,ingkang boten damel sayah nanging paring kakiyatan.Sedaya punika ngemu teges, sinten kemawon ingkang kersa marekwonten ngarsanipun Gusti kanthi manah ingkang tulus, badhe nampi katentreman.Katentreman ingkang boten namung wonten ing sak njawining gesang, nangingnyantosakaké jiwanipun manungsa sakwetahipun. Pramila, sumangga kitasami tumungkul, ndedonga lan nampi kekiyatan sejati saking Gusti Yesus,supados gesang kita saged lumampah miturut pitedahing Panjenenganipun,lan kawelasanipun saged kita raosaken ing salebeting gesang saben dinten.Amin. |*SP

Zakharia 4:1-7; Jabur 145:8-14; Lukas 10:21-24 KABEGJAN TUMRAP WONG KANG SUMARAH“Ing nalika iku Yésus sukarena ing sajroning Roh Suci banjur matur, “Dhuh,Rama, Gustinipun langit kaliyan bumi. Kawula ngunjukaken gengingpanuwun, déné prakawis punika sadaya Paduka damel wados tumrappara tiyang wicaksana lan winasis, nanging Paduka lairaken dhateng laréalit. Inggih, Rama, Kawulasaos panuwun wonten ing ngarsa Paduka, déné punika ingkang dadoskeparenging panggalih Paduka.” (Lukas 10:21) Ing wekdal punika, Gusti Yesus ngluhuraken Sang Rama kanthi kabingahaning Roh Suci. Panjenenganipun ngaturaken panuwun awit Sang Rama maringipangertosan bab Kratoning Allah mboten dhateng tiyang wicaksana lan pinter,nanging malah dipun wahyokake dhumateng tiyang alit. Punika maringipiwucal dhumateng kita bilih sih-rahmat lan kawruh bab karahayon botengumantung marang kapinteran, nanging gumantung marang kasucèningatiné tiyang ingkang andhap asor sarta sumarah.Gusti Yesus ngandharaken bilih sedaya perkawis dipun pasrahaké dhumatengPanjenenganipun dening Sang Rama. Namung Gusti Yesus piyambak ingkangsaged paring pangertosan bab Sang Rama, lan menawi wonten ingkangbadhé mangertos Sang Rama, punika namung saged lantaran Sang Putra.Piwucal punika maringi kawruh bilih kita kedah nyawiji kaliyan Gusti Yesuskanthi iman lan katresnan, awit namung Panjenenganipun margi ingkangsaged tumuju dhateng karahayon lan pitepangan ingkang sejati dhumatengGusti Allah, boten wonten sanesipun malih.Ing pungkasanipun, Gusti Yesus ngandika dhumateng para sakabat, bilihkabegjanipun tiyang ingkang saged nyumurupi lan mireng pangandikanéGusti punika ageng sanget. Kathah nabi lan raja ing jaman kepengker kepenginperkawis punika, nanging boten kelampahan. Kita ugi kalebet tiyang ingkangbegja, awit kita saged ndedonga, maos Kitab Suci, lan ngraosaken kabarkabungahan saking Gusti Yesus saben dinten. Amin. |*SP

Zakharia 2:6-13; Jabur 145:15-21; Rum 7:7-20 PANGERTEN TUMRAP DOSA LAN SABDANE GUSTI“Sabab apa bae kang daktindakake iku, aku dhewe ora mangerti. Awit apakang daktindakake iku mau dudu kang dakkarepake; nanging apakang daksengiti, iku kang daktindakake.”(Rum 7:15) Angger-anggering Toret mujudaken paugeran ingkang sae awit nuntunmanungsa kangge mangertos lan tepang bab dosa. Emanipun, awit dosasampun nguwaosi gesanging manungsa, paugeran punika malah nuwuhakenpepenginan pepenginan jahat ing manahipun manungsa kados ingkangdipun gambaraken wonten ing waosan dinten punika.Saben pribadi sejatosipun nggadahi niyat kangge nindakaken kabecikan,emanipun asring kelampahan niyat becik punika kawon kaliyan pepenginan-pepenginan jahat ingkang mapan wonten ing telenging manah. Perkawispunika saged kelampahan awit gesangipun manungsa sampun dipun kuwaosidening dosa. Pramila niyat kepengin nindakake kang becik, ananging ingkangkelampahan malah kosok wangsulipun, inggih punika tumindak ingkang ala.Punika mbuktekaken bilih tanpa pitulunganipun Allah kabecikan lankesaenaning manungsa mesthi kawon kaliyan pepenginan-pepenginan jahat.Manungsa mboten saget ngawonaken dosa sauger namung ngandelakenkekiyatanipun piyambak.Waosan kita wekdal punika paring penget, sinaosa kita sampun nampikamardikan, uwal saking pamblengguning dosa lan ngrasuk gesang anyar,pranyata dosa taksih saged nuwaosi gesang kita lan njurungi kanggetumindak awon. Pramila mekaten, kita kedah tansah gumantung dumatengSih Rahmatipun Gusti, Tegen ndedonga lan nyuwun kekiyatan supadossaged gesang manut karsanipun Gusti. Kanthi cara menika, kita saged ngrasukgesang anyar wonten salebeting panganthinipun Roh Suci. Nglampahi gesangingkang mbingahaken lan damel rena ing ngarsanipun Gusti. Amin. |*SP

Zakharia 1:1-6; Jabur 145:8-14; Rum 7:1-6 GESANG ANYAR ING SANG KRISTUS“Nanging saiki kita wis kauwalake saka ing angger-anggering Toret, awitkita wis padha mati tumrap kang maune ngunjara kita, satemah saiki kitaleladi ana ing kaanan kang anyar, manut ing Roh, ora ana ing kaanan lawasmanut ing tulisane angger-anggering Toret.”(Rum 7:6) Sakderengipun Gusti Yesus rawuh ing donya, manungsa kawengkudening angger-anggering Torat. Angger-angger punika mujudaken paugeraninggesang ingkang nuntun umat kangge mangertos bab dosa lan ngudi gesangsuci. Nanging, Rasul Paulus mucalaken, angger-angger punika boten sagedmilujengaken. Manungsa saged wilujeng namung krana Sih RahmatipunAllah lantaran pangurbananipun Gusti Yesus ing kajeng salib. Ing Rum 7:1-6, Paulus ngandharaken menawi tiyang pracaya sampun “pejah” tumrapangger-angger lan sampun dados kagunganipun Sang Kristus. Mliginipunayat 4 ngandharakén: “Kowe saiki wus padha mati tumrap angger-anggerawit saka badané Kristus, supaya kowe padha dadi kagungane wong liya,yaiku kagungane Panjenengane kang wus wungu saka ing antarane wongmati, supaya kita bisa ngasilaké woh kanggo Allah.”Krana pangurbananipun Sang Kristus ing kajeng salib tiyang pitados nampikamardikan sejati, lumebet ing gesang anyar uwal saking pamblengguningangger-anggering Toret. Emanipun, ing wekdal samangke kathah tiyangKristen ingkang gesangipun taksih kablenggu ing angger-angger punapa denedosa lan kalepatan ingkang katindakaken ing wekdal kepengker. Satemahboten saged ngraosaken kabingahan awit sampun nampi sih rahmatipunAllah arupi pangapuntening dosa lan kawilujengan.Sabda pangandika dinten punika paring penget ngengingi adeg kitaminangka tiyang ingkang sampun nampi kamardikan sejati, ngrasuk gesanganyar ing Sang Kristus. Kedahipun gesang kita tansah katuntun denging RohSuci, mboten nggega pikajeng kita piyambak, temahan saged ngasilakenwoh kagem kamulyaning Allah. Amin. |*SP

Yeremia 18:1-11; Jabur 119:161-168; Mateus 11:20-24 SAMPUN NAMPI TANDHA, PRACAYAA…!“Bilai kowe Khorazin, bilai kowe Betsaida, sabab menawa ing Tirus laning Sidon iya kalakon ana mukjijat-mukjijat kaya kang wus kalakonana ing tengah-tengahmu, mesthi wis biyen-biyen anggonepadha mratobat lan sedhih banget.”(Matius 11:21) Ing waosan punika, Gusti Yesus ngandika bab kitha-kitha ingkang botennampi piwucal lan pepengetipun Gusti kanthi saestu, sanajan tiyang-tiyanging kitha punika sampun sami ningali mukjizat-mukjizat ingkang dipuntindakaken dening Gusti Yesus punika. Punika dados pepeling tumrap kita,menawi pangertosan iman kedah dipun wujudaken ing gesang sabendinten. Gusti Allah paring piwucal lan sih-rahmat, nanging panjenengankedah mbikak manah lan sumadya nindakaken dhawuhipun.Wonten sagolonganing tiyang ingkang remen ngraosaken renunganSabdhainpun Gusti, nanging napa ingakang dipun renungaken boten wetahdipun tindakaken. Wonten cariyos inspiratif, ingkang nggambaraken satunggalingtiyang sepuh ingkang nindakaken pangandikan Gusti. Panjenenganipunpensiunan dokter, sinaosa sampun pensiun, tetep kemawon ngladositiyang-tiyang miskin kanthi ikhlas lan tanpa bayaran. Anggenipun ngladosikanthi temen sanget, amargi saged mbiyantu sesami. Menika tuladha nyatamenawi piwucal bab iman kedah dipun gayuh saha kawujudaken lumantartumindak nyata.Mekaten ugi kita, sampun mangertos bilih dhawuhipun sang Kristus,mesthinipun boten cekap dipun pirengaken, nanging ugi kedah dipunlampahi kanthi tulus lan nyata. Iman sejati boten namung pitados, nangingngantos dados tumindak ingkang nglantarake berkah tumrap sanes-sanesipun. Gusti Yesus paring dhawuh supados anggen kita ndhereknindhakaken dhawuhipun kedah kanthi manah ingkang bingah. Mugi kitatansah semangat lan nindakaken iman kita saben dinten, supados berkahGusti lumantar kita saged rumasuk dhumateng tiyang sanes. Amin. |*SP

1 Para Raja 21:17-29; Jabur 119:161-168; 1 Yokanan 4:1-6 PURUN MRATOBAT“Bareng Sang Prabu Akhab midhanget pangandika iku, banjurnyuwek-nyuwek pangagemane lan ngagem bagor sarta siyam.Malah anggone sare uga ngagem bagor, tuwin manawa lumampahalon-alonan” (1 Para Raja 21:27) Sanadyan Prabu Akhab keblinthuk dening Izebel semahipun, nyrobotkebon angguripun Nabot, nanging pungkasanipun purun mratobat. PrabuAkhab ngakeni dosanipun ing ngarsanipun Gusti, kanthi pralambang nyuwek-nyuwek pangagemanipun lajeng ngagem busana bagor, tuwin siyam.Mratandhani gesangipun wonten kotoripun, ingkang mboten damel renanipunGusti, mila lajeng ngasoraken gesangipun lan mratobat.Mratobat minangka tumindak sae ing gesanging manungsa. Manungsaingkang swaunipun sesarengan kaliyan si dosa, gesang ing prekawis alalajeng “balik kanan”, nilar si dosa lan tumindak-tumindak alanipun. Lajengnyelak kaliyan Gusti, ngadhep dhumateng Gusti menapa dene setyadhateng pangandikanipun Gusti. Tiyang ingkang mratobat mboten cathuklawung malih kaliyan si dosa, awit samangke sampun dados pendherekipunGusti. Mboten dados abdinipun si iblis malih.Tumindak mratobat dados tumindakipun sedaya manungsa ing ngarsanipunGusti. Mboten wonten benten-bentenipun, inggih tiyang sugih-mlarat, tiyangkutha-ndesa, para pejabat-masyarakat limrah, menapa dene warga dewasalan putra. Rikala manungsa dhumawah tumindak dosa sageda enget ingdosanipun, lajeng enggal nilar dosa wau lan mratobat, gesang ing bebeneripunGusti.Manungsa ampun ngantos gumunggung ing kasaenanipun, menapadene rumaos sampun sae tanpa kalepetan dosa. Tiyang ingkang mekatenmenika dados tiyang munafik ingkang gesang ing apus-apus. Bebasan bathangingkang mambet, nanging dipun bungkus kain ingkang sae lan dipun semprotparfum. Mila, gandanipun “semerbak”, wangi, sanadyan aslinipun mbotenmekaten. Tiyang ingkang ala lan tumindak dosa, sageda purun ngakeni dosanipuning ngarsanipun Gusti. Purun mratobat, wangsul ing margi bebeneripunGusti. Ampun ngantos dados tiyang munafik.Mratobat menika minangka tumindak kinurmatan ing ngarsanipunGusti. Sageda katindakaken kanthi gumolonging manah. Amin |*KR

1 Para Raja 21:1-16; Jabur 119:161-168; Tesalonika 4:9-12 NGESTOKAKEN DHAWUHIPUN GUSTI“Kawula ngestokaken dhateng dhawuh pepenget Paduka,sanget anggen kawula remen.”(Jabur 119:167) Kathah ingkang mralambangaken pangandikanipun Gusti minangkadilah ingkang madhangi lampahing tiyang pitados, minangka tetedhankasukman ing ndamel tuwuking tata pitados. Sedayanipun menika leres lansageda katampi kanthi suka bingah. Pralambang wau prayogi tumrap sedayamanungsa, supados manungsa tansah celak kaliyan pangandikanipun Gustiing sauruting gesangipun.Ingkang langkung wigatos tumrap warganing pasamuwan inggihmenika nindakaken pangandikanipun Gusti. Tiyang Kristen minangka tiyangpitados purun nindakaken dhawuhipun Gusti ing sauruting gesangipun.Kados ingkang dados kekidunganipun Prabu Dawud “Kawula ngestokakendhawuh pepenget Paduka”. Ngemu teges kawula purun nindakaken menapaingkang dados dhawuh-dhawuhipun Gusti. Kawula mboten nebih sakingpangandikanipujn Gusti, kepara kawula celak, tansak celak lan tansah nindakakenpangandikanipun Gusti.Kejawi menika, mesthinipun nindakaken pangandikanipun Gusti kanthisuka bingah lan gumolonging manah. Ampun ngantos nindakaken dhawuhipunGusti kanthi kapeksa lan awrating manah. Menawi taksih ngraosaken kapeksasaha awrating manah, ateges dereng saged ngraosaken “ecanipun” dhaharanpangandikanipun Gusti. Pangandikanipun Gusti “eca” ndamel panglipuranlan suka bingah, ndamel tentrem rahayu lan wilujeng, ndamel gesang nggadhahipangajeng-ajeng ing tembe wingking, mboten semplah ing manah.Ing gesang tata lair manungsa saged remen dhaharan upaminipun sateayam, garang asem, ayam tim, utawi namung bothok. Mekaten ugi gesangtata kasukman, sageda remen tumrap pangandikanipun Gusti. Rikalapangandikanipun Gusti nuding lepatipun manungsa sageda katampi bebasansambel trasi ingkang pedhes nanging ngangeni. Pangandikanipun Gustinimbali mratobat, sageda katampi minangka pralambang jamu pait ingkangndamel kiyating tata kasukman. Mila, pangandikanipun Gusti dipun tampikanthi suka bingah lan gumolonging manah. Amin |*KR

Yeremia 28:5-9; Jabur 89:1-4, 15-18; Rum 6:12-23; Mateus 10:40-42 SAMPUN UWAL SAKING DOSA“Nanging saiki bareng kowe wus padha kauwalake saka ing dosalan bareng kowe wus padha dadi abdining Allah, kowe padha ngundhuhwoh kang nuntun kowe marang kasucen sarta wekasane iku uripkang langgeng” (Rum 6:22) Tiyang pitados punika sampun uwal saking dosa. Gusti Allah, ingpakaryanipun Sang Kristus nguwalaken manungsa saking dosa-dosanipun.Sedaya menika saged kelampahan, awit manungsa pitados dhateng GustiYesus, tuwin Gusti Yesus mbirat sedaya lepat lan dosaning manungsa.Prekawis menika minangka sih nugrahanipun Gusti dhateng manungsa.Sampun kelampahan nyata ing gesanging manungsa. Ateges, sedaya tiyangKristen sampun kabirat dosanipun dening Gusti Yesus. Nampi gesangwilujeng ing jagad, menapa dene nggadhahi pangajeng-ajeng gesang mulyaing kaswargan. Mila, sageda mongkog dados tiyang Kristen. Suka bingahtuwin bombong dados pendherekipun Sang Kristus.Kawontenan ingkang mekaten ampun ngantos dados margininggumunggung, dupeh sampun nampi uwal saking dosa. Gumunggungingkang ndadosaken kesupen ing kahanan, lajeng kepleset tumindak ala lanngala-ala tiyang sanes. Gumunggung ingkang ndadosaken dhumawah ing dosalan gesang ing kadosan malih. Kawontenan ingkang mrihatosaken minangkatiyang Kristen. Kenging menapa tiyang Kristen dhumawah ing dosa malih,dados abdinipun si dosa malih? Ampun ngantos!Tiyang Kristen nggadhahi gesang ingkang bermutu utawi berkualitas.Gusti Yesus ingkang maringi gesang bermutu tuwin berkualitas wau. Tegesipun,Tiyang Kristen katimbalan dening Gusti supados gesang ing kasaenan, bebenerlan kawilujengan awit kadunungan Rohing Bebener ing gesangipun. TiyangKristen sageda njagi kualitasing gesang ing pamanggih, wicantenan, ugi tumindaking gesang saben dintenipun. Kualitas ingkang sae, mboten endhek-endhekan.Bebasan kebo ingkang sampun kaguyang dening pak Tani, mboten wontenblethokipun malih, sampun resik saking blethok. Mekaten ugi tiyang Kristeningkang sampun kabirat dosanipun dening Gusti Yesus, uwal sakingblethoking dosa. Ampun tumindak dosa malih, ampun balik ing blethokingdosa malih. Sageda gesang enggal ing bebeneripun Gusti. Amin. |*KR

Yeremia 28:1-4; Jabur 89:1-4, 15-18; Lukas 17:1-4 PRAJANJENIPUN GUSTI LANGGENG“Paduka sampun ngandika: “Ingsun wus karya prajanjian kalawanpilihaningSun. Ingsun wus supaos marang Dawud abdiningSun.”(Jabur 89:4) Kadosdene kawontenanipun Gusti Allah punika langgeng, prajanjinipunGusti dhumateng manungsa ugi langgeng. Prajanjen ingkang nedahakenpanguwaosipun Gusti, ingkang mboten saged dipun jajagi dening manungsa.Contonipun, bab ingkang kapratelakaken dhateng abdi pilihanipun, inggihPrabu Dawud.Prajanjenipun Gusti Allah dhateng Prabu Dawud, inggih menika: dhamparingkrarajanjipun ing salami-laminipun, sarta kaparingaken ngantos turun-tumurun(Jabur 89:5, 2Samuel 7:13). Karajan ingkang dados peparingipun Gusti mbotenbab tata lair, karajan politis ingkang wonten ing jagad menika. Nangingkarajan tata kasukman, inggih karajan langeng ing kaswargan.Gusti Allah paring pameca bab turunipun Prabu Dawud ingkang lenggahing karajan tata kasukman, inggih Gusti Yesus. Panjenenganipun minangkaRatuning kawilujengan ingkang mbirat dosa-dosaning manungsa. Ratu ingkanglanggeng, ingkang maringi kawilujengan tumrap sedaya titah ing jagad menikamenapa dene ing swarga, kangge wekdal samangke ugi ing salaminipun.Prajanjenipun Gusti Allah langgeng kangge salaminipun tumrap sedayamanungsa lan sedaya titah.Prajanjenipun Gusti tumuju dhateng sedaya tiyang pitados. Rikalatyang pitados ndherek lan pitados dhateng Gusti Yesus, prajanjen langgengpeparingipun Gusti rumasuk ing gesangipun. Minangka tiyang pitados, sedayatiyang Kristen nampeni kawilujengan lan katentreman ing jagad menika, ugirikala seda nampi sih nugraha ing swarga.Ing tata kasukman, sedaya tiyang Kristen minangka trahipun prabu Dawud.Trah lumantar Gusti Yesus, ingkang dados turunipun Sang Prabu Dawud. Trahingkang mbingahken, ingkang kedah dipun jagi salamining gesang. Ategesminangka timbalan: mangga tansah nggadhahi kapitadosan ingkang mbotennate telas dhumateng Guti Yesus minangka Juru Wilujenging jagad. Kapitadosaningkang dados margining kawilujngan langgeng peparingipun Sang Kristus.Amin |*KR