Purwaning Dumadi 12:1-7; Jabur 20; Ibrani 11:1-12 BAKAL KATEDAHAKE“Sang Yehuwah dhawuh marang Rama Abram: Sira lungaa ninggalatanahira, kulawangsanira lan omahe bapakira, menyanga ing nagarakang bakal Suntedahake marang sira.”(Purwaning Dumadi 12:1) Abram manggen kanthi tentrem ing tanah Ur-Kasdim, inggih papanlairipun. Binerkahan raja brana ingkang kathah, gesang ing satengahingbrayat ingkang tentrem, lan kawontenanipun mbingahaken. Ananging,Gusti Allah nimbali rama Abram, kadhawuhan nilar papan lairipun, tiyangsepuh, sedherekipun saha kulawangsanipun tumuju ing negari ingkangbadhe kaparingaken dening Gusti. Sanadyan papan punika botenkapangandikakaken kanthi gamblang dhateng rama Abram. Punapa papaningkang langkung sae punapa malah langkung rekaos. Para sedherek sagednggambaraken kadospundi raosing manahipun rama Abram, kita sagedmbayangaken bilih timbalan punika boten gampil. Rama Abram nalikatinimbalan yuswanipun sampun ngancik 75 taun. Ananging rama Abramtanpa suwala, nindakaken dhawuhipun Gusti. Rama Abram pitados bilihGusti Allah badhe tansah mitulungi lan kagungan rancangan ingkanglangkung sae tumrap gesangipun.Cariyosipun rama Abram, nalika tinimbalan dening Gusti Allah punika,kadosdene gambaran lampahing gesang kapitadosan kita. Kadhangkala,Gusti Allah nimbali kita supados nilar ingkang sampun mapan, pratingkahlami, kepara ugi nilar rancanganing gesang kita piyambak. Panjenenganipunnimbali kita kanthi rancangan ingkang ugi angel kita mangertosi tinampi ingnalar. Mbok bilih kita tinimbalan nindakaken ayahan ingkang mokal,ingkang boten dados karemenan, ingkang njalari kita mangu-mangu.Ananging Gusti pirsa sepinten dayaning kekiyatan lan tanggel jawab kita.Milanipun ingkang baken, nalikanipun Gusti nimbali kita, kadospundi kitasami langkung rumiyin nampi timbalan punika tanpa suwala lan pitadosbilih Gusti mesthi badhe tansah mitulungi lan nyagedaken kita nindakakenayahan peparingipun Gusti ing gesang kita. |*IAS