Wilangan 11:24-20; Jabur 104:24-34,35b; Yokanan 7:37-39 DAYANING SANG ROH SUCI (2)“Sing sapa pracaya marang Aku, iku kaya wiraose kitab: ilen-ilen bayu uripbakal padha mili saka ing batine. Pangandikane mangkono iku maukang dikarsakake yoiku Roh, kang bakal ditampa dening wong-wongkang padha pracaya marang Panjenengane”.(Yokanan 7:38-39) Kita sami nembe kemawon mahargya dinten Pentakosta, pengetantumedhakipun Roh Suci, inggih Rohing Allah ingkang nuntun, nglipur, ngiyatakan,mucal bab kaleresan, ugi Roh ingkang kuwaos nunggilaken kita para pitadosklayan daya pangwasanipun sang Kristus ingkang milujengaken.Sabdanipun Gusti ing injil Yokanan punika, nyariosaken saben tiyangingkang ngelak-ngorong sami pinaringan wewengan sowan Gusti Yesus.Dene sowan dhateng Gusti punika pilihan bebas, tanpa wonten ingkangmeksa-meksa; dhedhasar krenteg lan niyatipun piyambak. Tegesipun tiyangwau pitados krana krentegipun piyambak, boten kok dipun ojok-ojoki kanggesowan. Krenteg wau dhedhasar kayakinan; dhedhasar pasrah, mitayakakengesangipun dhateng Gusti Yesus.Waosan dinten sapunika nelakaken pakaryaning Sang Roh Suci kadosdene“ilen-ilene banyu urip” , toyaning gesang ingkang mili terus nyarengilampahipun tiyang pitados, tansah nglelipur, ngiyataken, madhangi manahsamangsa pepeteng anglimputi. Sang Roh Suci tansah mucalaken sedayabab ingkang leres lan prayogi.Pramila manah karaos ayem trentrem jalaran wonten ingkang tansahnganthi kita; kita boten nate berjuang piyambakan. Krana panganthiningSang Roh Suci, kita boten badhe nglokro lan semplah, kita mesthi tansahsemangat; sadaya lelampahaning gesang kita adhepi kinanthenan gumbiralan optimis. Mila sumangga kita mbiwarakaken pangwasanipun Sang RohSuci ingkang njalari kita ayem-tentrem. Kita suka paseksi bab Sang Roh Suci;kita luberaken dayaning Roh Suci dhateng tiyang sanes supados samingraosaken ayem-trentrem ing manahipun. Amin. |*BP

Yehezkiel 39:7-8; 21-29; Jabur 104:24-34;35b; Rum 8:26-27 DAYANIPUN SANG ROH SUCI (1)“Mangkono uga Sang Roh iya mbiyantu kita ing sajroning kaapesan kita;awit kita padha ora sumurup apa kang sabenere kita suwun ana ingpandonga; nanging Sang Roh piyambak kang ndedonga kanggo kitamarang Gusti Allah kanthi pasambat kang ora kena winirasa”( Rum 8:26 ) Barang ingkang awrat lan boten saged kaangkat piyambak, kedah dipunpikul sesarengan kaliyan tiyang sanes. Makaten gambaran anggening Roh Sucimbiyantoni kita ing kapesan kita. Tanpa pambiyantunipun sang Roh Suci, kitaboten kuwagang nyanggi momotan krana kaapesan kita Punika cetha dipunngandikakaen “Sang Roh iya mbiyantu kita ing sajroning kaapesan kita”.Andharanipun rasul Paulus nelakaken kadospundi murih kita sagedgesang ing kasampurnan minangka putraning Allah. Ing sakawit Paulus botengadhah daya kekiyatan kangge ngudi kasampurnan. Manahipun taksih terus-terusan nyuwun pitedahipun Gusti kadospundi sagedipun gesang ing kasampurnan.Ewasemanten krana pengalaman ngraosaken pitulunganipun Gusti, milalajeng ngendika bilih Rohipun Gusti paring pambiyantu ngangkat awratingmomotan. Namung mikul momotan piyambak, mokal saged kiyat! Mila dayaningsang Roh Suci ngiyataken. Roh Suci, Rohipun Allah paring pepadhang, milakita lajeng saged matur kanthi leres ing ngarsanipun Allah.Krana kaapesanipun manungsa, anggenipun manungsa matur Gustinamung miturut pikajengipun piyambak. Nanging menawi kita tinarbuka ingpakaryanipun Sang Roh Suci, Rohipun Allah lajeng mbiyantoni kita kanggesaged matur miturut punapa ingkang kinersakaken dening Gusti. Boten namungnyenyuwun ing pandonga, nanging ugi mbiyantoni ing sedaya prakawisinggesang kita. Namung kemawon kita mesthinipun tansah cumadang dhatengRoh Suci; kedah nggega dhateng Roh Suci ingkang terus makarya. Sumanggatansah nyenyuwun lan cumadhang nampi Sang Roh Suci, Rohipun Allah.Amin! |*BP

Lelakone Para Rasul 16:9-15; Jabur 67; Wahyu 21:10:10,22-22:5;Yokanan 14:23-39 INJILING TENTREM RAHAYU ESTU TANPA WINATES“Bengine Rasul Paulus mirsani wahyu ana wong Makedhoniangadeg lan matur marang panjenengane: Panjenengan kula aturinyabrang mriki saha mitulungi kula sadaya”(Lelakone Para Rasul 16:9) Sesambetan kaliyan bab ngabaraken Injil, wonten sesanti ”… from … tothe other world”; semangat kangge ngabaraken Injil kawiwitan saking kithatertemtu ngantos dumugi ing saindhenging jagad. Daya pangwasanipun SangRoh Suci punika ngedab-edabi, ngantos wonten pembereg kiyat sanget tumraprasul Paulus kedah ngabaraken Injil dhateng negari manca. Paulus sarom-bonganipun sampun wiwit nindakaken ngabarakenInjil ing sakjawining Yerusalem.Tebaning laladan pakabaran Injil saya wiyar malih kadhasaran wontenipunwahyu tetingalan ingkang dipun tampi dening rasul Paulus. Ing wahyunipun,Paulus ningali wonten tiyang Makedhonia ngawe-awe, mrenea, tulunganaaku kabeh ing kene! Tetingalan punika dados pratandha easul Paulus kedahkekesahan ngabaraken Injil dhateng wilayah ingkang langkung tebih ingsabranging segara. Rasul Paulus sakanca lajeng ngemban misi mangilennumpak kapal nyabrang mrika. Ngabaraken Injil ing laladan pulo Samotrake,wilayahipun peprentahan Rum. Pranyata ing taun-taun candhakipun, sayakathah tiyang manjing pitados dhateng Gusti, lajeng tuwuh pasamuwan-pasamuwanipun Gusti.Nekseni cariyos pakabaran Injil kala semanten wau, saestu ngresepakenmanah kita. Pakaryanipun Allah lan daya pamberegipun Sang Roh Sucindadosaken para rasul kebak ing kekendelan, ingkang tundhanipun tuwuhpasamuwan-pasamuwan.Cariyos punika mbereg kula lan panjenengan sami purun kautusngabaraken Injil ing pundia kemawon. Lan ugi mbereg kita sampun ngantoskendho ngabaraken Injiling tentrem rahayu. Ing dinten punika 25 Mei, kitamengeti dinten Oikoumene Indonesia, dinten pengetan madegipun PersekutuanGereja-gereja di Indonesia (PGI). Manunggaling greja-greja mila ugi perlulan punika dados kekiyatan kangge ngabaraken Injil. |*BP

Wilangan 11:24-30; Jabur 104:24-35b; Lelakone Para Rasul 2:1-21;Yokanan 7:37-39 ROH SUCI TUMEDHAK DHATENG TIYANG PITADOS“Besuk ing dina-dina kang wekasan … Ingsun bakalngesokake RohingSun marang sakabehing maungs …”(Lelakone Para Rasul 2:17) Dinten punika tiyang Kristen mengeti lan mahargya riyaya Pentakosta,dinten tumedhakipun Sang Roh Suci. Miturut sejarahipun, riyaya Pentakostapunika riyayanipun bangsa Yahudi kangge mengeti peparing angger-anggerToret lan pista panenan ingkang kelampahan seket dinten sasampunipun PaskahYahudi kangge mengeti bab anggenipun Allah ngganjar berkah dhateng umat.Ing jamanipun para rasul, nalika riyaya Pentakosta, wonten lelampahaningkang ngedab-edabi! Ing pungkasaning riyaya wau, Roh Suci tumedhak,nedhaki para rasul lan tiyang-tiyang pitados ing Yerusalem. Miturut katranganipunrasul Petrus ing khotbahipun, Roh ingkang tumendhak punika wujudkaleksananing pamecanipun nabi Yoel (ayat 16 ).Nalika jamanipun bangsa Israel ing kitab Prajanjian Lawas, ingkangnampi Roh Suci namung tiyang tertemtu, inggih punika nabi, ratu utawiimam. Nalika jamanipun Gusti Yesus langkung kathah ingkang nampi RohSuci. Dene sasampunipun Gusti Yesus mekrad, Roh Suci nedhaki sedayatiyang pitados. Jaman Roh Suci, miturut nabi Yoel, sinebut jaman “dina-dinawekasan”; Roh Suci tumedhak dhateng sedaya tiyang pitados.Gusti sampun sumengka dateng swarga, kamangka Injiling tentrem rahayukedah kaundhangaken wradin sajagad-rat, tebaning pawarta kabingahan sayarowa. Krana tebaning laladan pakabaran Injil saya rowa, mila sedaya tiyangpitados katimbalan kangge ngabaraken Injilipun Gusti punika.Krana dayaning Roh Suci ingkang ngedab-edabi, ingkang nuwuhakenwontenipun tiyang Kristen lan madegipun greja, mila kita mahargya Pentakostadados dinten pengetan tumedhakipun Sang Roh Suci. Tumrap kita, pengetanlan pahargyan Pentakosta ugi dados pengetan ingkang mbereg kita caos sokurpanuwun dhateng Gusti dene Rohipun Gusti tansah ngrimati kita. Ugi dadospambereg tumrap kita kangge saya mempeng ngabaraken Injil. Amin. |*BP

Pangentasan 20:1-21; Jabur 33:12-22; Mateus 5:1-12 SWARGA KACAWISAKEN KANGGE INGKANG MLARAT“Rahayu wong kang mlarat ing budi, awit ikukang padha nduweni Kraton ing Swarga”(Mateus 5:3) Pangandika ingkang kita raos-raosaken dinten punika pethikan sakingpiwulangipun Gusti Yesus ing redi. Tantu kemawon sami cingak, gumun,mosok inggih Kraton Swarga punika kacadhangaken dados darbekipun paraingkang mlarat? Lajeng sanesipun kadospundi? Lan boten wonten ginanipunkita dados tiyang sugih menawi nyatane ora mlebu ing Kraton Swarga?Kraton Swarga punika peprentahananipun utawi pangrehipun GustiAllah ingkang swasanipun tentrem rahayu; tanpa wonten swasana ingkangndhatengaken karisakan. Satunggaling tatananing gesang ingkang ayem-nentremaken, kalis nir- ing sambekala, kebak ing sih-rahmat lan kabingahan.Gusti ngandharaken bilih ingkang ndarbeni lan ngraosaken kahanan waupranyata para tiyang ingkang mlarat ing budi.Mlarat ing budi boten ateges sekeng ing bab ekonomi kemawon,nanging mlarat ing budi (miskin di hadapan Allah) punika kawontenanipuntiyang ingkang tanpa daya (boten namung cara ekonomi ringkih), nangingugi tetiyang ingkang rumaos boten gadhah kekiyatan, tiyang ingkang dadosreh-rehaning para pangwasa lan katindhes dening tiyang-tiyang sugih, ingkangboten saged ngraosaken kaadilan. Inggih tetiyang ingkang boten gadhahpangajeng-ajeng luwar saking kasangsaranipun.Tetiyang ingkang kawontenanipun makaten wau, namung saged sesambat,nyenyuwun lan pasrah dhateng pangwasanipun Gusti Allah ingkang kwasamitulungi. Rahayunipun tetiyang wau jalaran sami mangertos ”dalan padhang”kangge luwar saking karibedan lan tanpa dayanipun lan namung sagedsesambat dhateng Gusti, ingkang badhe mitulungi, satemah sami luwarsaking karibedanipun. Mila saben tiyang ingkang mlarat ing budi, tetepasumeleh ing pamengkunipun Gusti. Kratoning Swarga kacadhangaken kanggetiyang ingkang mlarat ing budi. Amin. |*BP

Pangentasan 19:16-25; Jabur 33:12-21; Rum 8:14-17 DADOS PUTRANIPUN ALLAH“Kabeh wong kang katuntun dening Rohe Gusti Allah, iku dadiputrane Gusti Allah, awit kowe padha ora nampani rohing pangawulankang njalari kowe dadi wedi maneh…”(Rum 8:14,15) Manungsa ingkang mangertos bab “dalan padhang”, inggih marginingkarahayon peparingipun Allah, mesthi anggadhahi pepenginan dadosputranipun Allah. Adeg putraning Allah punika dados ahli waris, ingkang mesthinampi warisan gesang langgeng. Lah kados pundi jalaranipun saged dadosputraning Alllah ?Rasul Paul ngajak para tiyang kristen sageda mbedakaken kadospunditata gesang rikala dereng pitados dhateng Gusti Yesus lan sasampunipun.Ing wekdal saderengipun pitados, tiyang-tiyang wau sami ngawula dhatengToret, dipun reh dening Toret, raosing manahipun tansah was sumelangbab paukuman jalaran boten sampurna anggenipun sami nindakaken Toret.Sasampunipun pitados dhateng Gusti Yesus, gesangipun boten kaancammalih ing bab paukuman, sampun uwal saking anggenipun dados abdiningToret lan sapunika madeg dados traning Allah. Minangka putraning Allahsedaya karingkihan lan kekirangan saha dosan kita sampun kaapunten,katebus lantaran kurbanipun sang Kristus. Awit pitadosipun dhateng sangKristus, mila Rohipun Allah mulihaken sesambetanipun manungsa klayanAllah. Patrap makaten punika mujudaken kekeranipun Allah ingkang namungsaged kita pitadosi kemawon.Sanes namung mulihaken sesambetan kita klayan Sang Kristus ngantoskita saged madeg dados putraning Allah, nanging Rohipun Allah wau ugi nuntunkita supados tetep setya dhateng Allah lan mbangun-turut ing sakarsanipunAllah.Krana kita putranipun Allah, mila kita ugi wajib terus-terusan purunkatuntun dening Roh Suci. Pratanda yen kita tetep dados putraning Allah inggihpunika tansah sumadhiya katuntun dening Rohipun Allah kangge gesang ingpambangunturut dhateng Allah. Amin. |*BP

Pangentasan 19:1-9a; Jabur 033: 12-22; Lelakone Para Rasul 2:1-11 PINIJI DADOS KEKASIHIPUN ALLAH“Kang iku saiki, menawa sira padha ngestokake dhawuhingSunkalawan temen-temen sarta padha netepi prasetyaningSun, mesthi sirapada dadi kekasihingSun pinilih saka ing antarane sakehe bangsa,awit salumahing bumi iku kagunganingSun”(Pangentasan 19:5) Tresnanipun Gusti Allah dhateng sedaya manungsa lan sedaya bangsasampun nyata. Allah mberkahi sedaya bangsa tanpa mbeda-bedakaken.Nanging manawi kita nyatitekaken bab kaadilanipun Allah, tetep nyata bilihAllah kagungan panglimbang tertemtu kangge nemtokaken sinten ingkangkepareng nampi kanugrahan gesang langgeng. Pranyata boten namungingkang gadhah pangandel dhateng Allah, nanging pangandel wau kedahkinanthenan mituhu; ngestokaken dhawuhipun Allah.Sabdanipun Allah dinten punika, paring piwulang bilih Panjenenganipunkepareng paring ganjaran dhumateng umat ingkang saestu mituhu lanngestokaken dawuhipun badhe kapiji minangka kekasihing Allah.Ing jamanipun nabi Musa, ngestokaken dhawuhipun Allah, tegesipunsetya nengga rawuhipun Allah ing gunung Sinai lan satuhu nyepengiprajanjinipun Allah ingkang badhe ngandika saking tengahipun mendhunglelimengan lan gludhug ageng sesautan (ayat 9). Sikepipun umat ingkangsetya dhateng Allah lan teguh nggondheli prasetyanipun, dados dhasaranggenipun Allah milih umat saking antawisipun bangsa-bangsa dados umatkekasihipun Allah. Umat ingkang pinilih dados kekasihipun Allah wau dipunkeparengaken nampi angger-angger ing Sinai. Lan lantaran umat kekasihipunAllah wau ugi, bangsa-bangsa sanesipun saged nampi piwucal bab angger-anggeripun Allah ingkang katampi wau.Kula lan panjengan sami sampun kapiji minangka umat kagunganipun.Dosa lan kalepatan kita sampun katebus dening Panjenenganipun. Krana kitasampun dados umat kekasihipun Gusti, mila kita kedah nyatakaken sikep setyadhateng Gusti lan tansah ngundhangaken pranatan-dhawuhipun Gusti dhatengsedaya tiyang supados sami mangertosi lan nindakaken dhawuhipun Gusti.Amin. |*BP

1 Para Raja 8:54-65; Jabur 99 ; Yokanan 3:31-36 KAADILANIPUN ALLAH“Sing sapa pracaya marang Sang Putra, iya nduweni urip langgeng,nanging sing sapa ora mituhu marang sang Putra, iku bakal ora weruh ingurip, nanging malah langgeng anggone kataman ing bebeduning Allah”(Yokanan 3:36) Ngrembag bab kaadilan punika saged nuwuhaken maneka warni pamanggih.Wonten ingkang mawas bilih adil punika menwi nampi bagian ingkang samicacahipun, wonten ingkang nganggrp adil punika uman wrata lan tapis,kabeh entuk bagian sanadyan beda-beda gunggunge, undha-usuk gedhe lancacahe, mawa-mawa kahanane. Nanging ugi wonten pamawas adil iku carahukum : yen salah ya diukum, dene yen ora salah ya ora diukum.Ing waosan Yokanan 3:31-36 kita nampi piwucal bab kaadilanipun GustiAllah. Cetha kapangandikakaken sinten ingkang pitados dhateng Sang Kristusnampeni gesang langgeng, dene ingkang boten badhe nampi bebendu/ukuman langgeng. Punika patrap kaadilanipun Allah!Pangandika “sing sapa pracaya” punika nedahaken bilih Allah paringkamardikan dhateng manungsa kangge milih; badhe pitados utawi boten.Ingkang menika menawi kelampahan nampi bebendhu, punika amargipilihanipun piyambak, sanes lepatipun Allah! Mila cetha, urip langgeng badhedipun tampi boten namung menawi manungsa punika pitados makatenkemawon, ananging kedah pitados lan mituhu. Miturut Serat Yakobus 2:20-24 cetha bilih pangandel kang tanpa panggawe iku namung kothong kemawon.Mila pracaya inggih kedah kinanthenan pandamel mituhu Allah.Begja kula lan panjenengan sami pitados dhateng Gusti Yesus Kristussang Juru Wilujeng. Ewasemanten sampun ngantos krana begja lajenggumunggung rumaos mesthi slamet ing Gusti Yesus. Jalaran kita taksih kedahndadar lan neter manah kita, punapa pitados kita sampun temen-temenkinanthenan mituhu ing Allah, kinanthenan caos panuwun dhateng Allahingkang kabukten wonten ing amal kasanenan, awujud pambangunturutdhateng Allah! Apa aku wus pracaya kinantenan mituhu ing Allah? Amin. |*BP

Wilangan 16:41-50; Jabur 99; I Petrus 4:1-11 ALLAH INGKANG KEDAH SINEMBAH!“Nabi Musa lan Imam Harun iku panunggalane imame; tuwin nabi Samueliku panunggalane kang padha nyebut asmaning Yahuwah, nulikaparingan wangsulan. Padha dipangandikani saka ing tugu mega, kabehwus padha netepi pepengete, sarta pranatan kang diparingake”(Jabur 99:6-7) Ing pagelaran kethoprak utawi wayang adatipun tiyang ingkang gadhahpanguwaos sinembah dening para abdinipun. Sinembah amargi kwasanemtokaken abang-biruning kawontenan lan nasibing para abdinipun. Lahmakaten gegambaraning gesangipun umat: umatipun Allah prayogi tumungkulsujud manembah dhateng Allah ingkang Mahakwasa.Juru Mazmur mratelakaken kawontenanipun Allah sesembahaning umat.Sinebatipun nabi Musa, imam Harun lan nabi Samuel, estunipun nyulihiumatipun Allah, ingkang adegipun nggambaraken pribadi ingkang dadoslantaraning umat nelakaken pambangun turutipun dhateng Allah. Nedahakenugi anggenipun umat ngunjukaken pandonga lan kurban-kurbanipun dhatengAllah.Allah ingkang jumeneng ing kasucen (kapralambangaken wontenipuntugu-mega) mirsani kawontenanipun umat. Lan krana pirsa kawontenipunumatmila lantaran kalenggahan nabi lan iman wau Gusti Allah paring pangandikadhateng umatipun. Isining pangandika pranyata panjawabipun Allah tumrappandonga, kurban-kurban lan pambangunturutipun umat dhateng Allah.Tumrap kita ityang pitados, estunipun kalenggahan-kalenggakan nabi,imam lan ratu sampun sinandhang ing Pribadinipun sang Kristus, inggih Gustilan Juruwilujeng kita. Ing sasisih, Gusti Yesus Kristus ingkang jumeneng Ratu,Nabi lan Imam nyulihi kita manungsa kangge mratelakaken panyuwunan babkabetahan kita, mirungganipun bab pangapuntening dosa supados nampigesang langgeng. Nanging ing sisih sanesipun, Panjenenganipun sang Kristus,Gusti kita ingkang paring panjawab tumrap sedaya kabetahan kita wau.Mila estu pantes lan sampun sakmesthinipun yen kita manembah dhumatengGusti krana asih katresnan lan pangwasanipun ingkang kwasa paring panjawabkanthi bukti nyata, milujengaken. Mila satuhu, namung Allah ingkang wajibsinembah. Mugi Roh Suci nglestantunaken pitados kita. Amin. |*BP

Kaimaman 9:1-11; 22-24; Jabur 99; 1 Petrus 4:1-6 AJI MUMPUNG“… amarga sapa kang wis nandhang sangsara kadagingan iku wis matenianggone nglakoni dosa, supaya wektu kang isih ana,aja kok anggo murutikepencuting manungsa,nanging mituhua marang ing karsaning Allah”.(1 Petrus 4:1-2) Tembung “aji mumpung” adatipun gegayutan kaliyan ngginakakenwekdal kangge nindakaken bab-bab ingkang boten prayogi. Tuladhanipun“mumpung sing kagungan dalem ora ana, wah iki kesempatan kanggongunduh pelem sing ana ing pekarangane”. Aji mumpung dados kesempatankangge colong-jupuk.Ningali kawontenanipun tiyang-tiyang Kristen ingkang sumebar ingkathah papan panggenan, rasul Petrus mratelakaken nalika dereng manjingdados Kristen gesangipun mila sami mblunthah, jibar-jibur ing salebetingdosa. Nanging sasampunipun pitados dhateng Gusti Yesus, lan dipun tebusdening sang Kristus lajeng sami nilar dosa, boten nglampahi dosa malih.Ewasemanten gandheng taksih sami gesang ing donya, mila pangwasaningdosa tetep kemawon taksih ndingkik kangge nengga lenanipun manungsasupados saged dipun reh dening rohing panasaran. Krana taksih wontenkemawon ancaman saking pangwasaning dosa, para tiyang pitados kaengetakensupados waspada. Wekdal ingkang taksih wonten ing ngajenging gesangipunpara tiyang pitados kedah dipun ginakaken kanthi leres, sampun ngantoskepencut hawa nepsuning kadagingan/kadonyan. Mumpung taksih pinaringanwekdal dening Gusti, taksih pinaringan kalodangan, para tiyang pitadoskedahi tansah ngudi mbangunturut dhateng kersanipun Allah.Sabda pangandika dinten punika mucal dumateng kula lan penjengansami, bilih dosa kita sampun kaapura dening Gusti, mila gesang kita dadosgesang anyar. Mumpung isih diparingi umur dening Gusti, payo padha setyamarang Gusti.Inggih mumpung taksih pinaringan kalodhangan kangge gesangingpitados, sumangga setya Gusti. Amin. |*BP